Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2025/465 K.2026/7

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddi yönünde verilen karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince başvuru esastan reddedilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 27.05.2024 tarihli ve 2023/856 Esas ve 2024/4347 Karar sayılı kararı ile bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği düşünüldü:

4. 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 373. maddesinin 5. fıkrası “İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir” hükmünü taşımaktadır.

5. Aynı Kanun’un Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası da “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay hukuk daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir” hükmünü taşımakta olup, 4. fıkrasında “Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir” düzenlemesine yer verilmiştir.

6. Anılan Kanun maddeleri gereğince, İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararına yönelik temyiz isteminin öncelikle kararına direnilen dairece incelenmesi; dairenin direnmeyi yerinde görmesi hâlinde kararını düzeltmesi, yerinde görmez ise Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna göndermesi gerekmektedir.

7. Somut olayda yukarıda anılan hüküm çerçevesinde Özel Dairesince 22.05.2025 tarihli ve 2025/2106 Esas, 2025/3616 Karar sayılı gönderme kararında yalnızca “27.05.2024 tarih, 2023/856 E. ve 2024/4347 K. sayılı Dairemiz bozma kararına yönelik İlk Derece Mahkemesinin direnme kararının usule uygun olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiğinden (kısmi direnme mi, tam direnme mi) dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir” şeklinde bir açıklama mevcut olup kararın bu hâliyle HMK’nın 373/5. maddesi anlamında bir değerlendirme içermediği anlaşılmaktadır.

8. Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler uyarınca direnme kararının esas yönünden yerinde olup olmadığı bakımından inceleme yapılması için dosyanın Yargıtay 11. Hukuk Dairesine gönderilmesi gerekmiştir.