Danıştay 10. Daire E.2015/2267 K.2020/5763

Dava konusu istem: Davacının, 2013 yılı ceza ve hukuk mahkemeleri bilirkişi listelerinden ayrı ayrı çıkartılması ve bilirkişilikten süresiz olarak yasaklanmasına ilişkin … tarih ve … sayılı kararın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta davacının mahkeme kaleminde görevli zabıt katibine dosya içinde miktarı düşük de olsa para bırakması eyleminin bilirkişinin ahlaki olgunluğu ve dürüstlüğü ile bağdaşmadığının açık olduğu,

paranın bilirkişinin rapor vermekle görevli olduğu dosyanın içerisine ve yargılamanın bir parçası durumundaki zabıt katibine verilmek üzere bırakılması eyleminin de bilirkişinin üstlendiği görevle ilgili olduğunun kabulü gerektiği, öte yandan davacı hakkında rüşvet vermek suçundan açılan ceza davasından delil yetersizliği nedeniyle beraat ettiği görülmekte ise de mahkeme kararının gerekçesine bakıldığında ceza davasında her ne kadar müsnet suçun unsurları oluşmasa da davacının eyleminin hoş karşılanmadığı ve densizlik olarak nitelendiği,

bu durumda davacının eyleminin bilirkişilik görevinin gerektirdiği etik ilkelerle bağdaşmadığı ve kendisine duyulan güveni sarsıcı nitelikte görüldüğünden davacı hakkında tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, idari işlemin orantısız olduğu, görevli memurun tarafına açtığı telefon kontur masrafını karşılamak adına, içtiği kahvenin hatırına, iyi niyetle ilgili memurun yokluğunda dosya ile ona verilmek üzere 10 TL bıraktığı, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.