Danıştay 10. Daire E.2015/359 K.2020/3638

Dava konusu istem: 12/09/2012 tarihinde ... ili, ... ilçesi, ... Köyü sınırları içerisindeki ... Mahallesinde bulunan davacılara ait evde maktul ... tarafından getirilen cismin patlaması sonucu davacıların kızı olan ...'ün yaralanması nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen zararlara karşılık olarak ... için ... TL, babası ... için ... TL, annesi ... için ... TL olmak üzere toplam ... TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; patlamayı bizatihi yaşayan ve yaralanan, sağlık belgelerine göre ciddi kırıklara maruz kalan, vücuduna şarapnel parçaları dağılan davacılar kızı ... için ... TL; davacı anne ... için ... TL ve davacı baba ... için ... TL olmak üzere toplam ... TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin tazminat istemleri açısından davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından, yaralanmaya neden olan mühimmatın terör örgütleri tarafından da kullanıldığı, bu örgütler tarafından bırakılmış veya atılmış olma ihtimalinin yüksek olduğu, bu nedenle idarenin sorumluluğuna gidilmesini gerektirecek uygun illiyet bağının bulunmadığı ve yargı harçlarından muaf olduklarından nisbi harcın davalı idare üzerine bırakılmasının yerinde olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacılar tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının kabule ilişkin kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın kabule ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.