KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2016/10228 E., 2021/2366 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 18 Mayıs 2021
- Esas No
- 2016/10228
- Karar No
- 2021/2366
- Temyiz eden (davacı)
- … Mahallesi Muhtarlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Bakanlığı
- Vekili
- I. Huk. Müş. Yrd. …
- İstemin_konusu
- … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Tokat ili, Zile ilçesi, … Belediyesine bağlı … Mahallesi'nin, bağlı olduğu … Belediyesi'nden ayrılarak "… Köyü" adı altında bağımsız bir köy olma talebinin reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; … Mahallesinin … Belediyesinden ayrılması halinde belediye nüfusunun 2000'nin altına düşeceği dikkate alındığında, Sınır Anlaşmazlığı, Mülki Ayrılma ve Birleşme ile Köy Kurulması ve Kaldırılması Hakkında Yönetmeliğin 34. maddesi uyarınca, … Mahallesi'nin, bağlı olduğu Yıldıztepe Belediyesi'nden ayrılarak "… Köyü" adı altında bağımsız bir köy olma talebinin reddine ilişkin davalı idare işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, Zile Kaymakamlığı ve Yıldıztepe Belediye Başkanlığının ayrılmada sakınca olmadığını bildirdiği, müstakil köy olma talebinde kamu yararı olduğu, belediye imkanları sınırlı olduğu için hizmet alınamadığı ve işlemin iptaline karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2016/10228, K. 2021/2366, 18 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama