Danıştay 10. Daire E.2016/11535 K.2020/5750

Dava konusu istem: Tekirdağ ili, Çorlu ilçesi, … Mahallesi, … Pasajı, No:… adresinde birahane olarak faaliyette bulunan davacıya ait işyerinde, bazı bayan çalışanların konsomatris gibi çalıştırıldığının tespiti üzerine, 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca davacının 961,00 TL idari para cezasıyla cezalandırılması ve söz konusu işyerinin bir hafta süreyle kapatılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; denetim sırasında tutulan tutanağın davacıya ait birahanede 2559 sayılı Kanun'un 8. maddesinde sayılı hususlara aykırı faaliyette bulunulduğuna ilişkin tespit içermediği ayrıca faaliyetten men işleminin mahallin en büyük mülki amiri olan ilçe kaymakamı tarafından tesis edilmesi gerektiğinden, belediye encümeni tarafından tesis edilen faaliyetten men işleminde yetki yönüyle hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlemin faaliyetten men kısımının iptaline;

davacıya ait birahanenin mevzuat hükümlerine aykırı olarak pavyon gibi işletildiğinin sabit olduğu bu nedenle 2559 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca 961,00 TL idari para cezası ile cezalandırılması işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin idari para cezası kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun tesis edildiği ileri sürülerek, İdare Mahkemesi kararının dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.