Danıştay 10. Daire E.2016/11545 K.2021/2968

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü'nün 95. ve 104. maddelerinin ihlal edildiği gerekçesiyle kendilerine ait otelin 30 gün süreyle kapatılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Şahinbey Kaymakamlığı Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonu kararının ve bu karara ilişkin 14/07/2015 tarihli Kaymakamlık Makamı olurunun iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararıyla; otel işletmeciliği işi ile iştigal eden davacı şirkete ait işyerinde fuhuş yapıldığının dosyadaki mevcut Emniyet Müdürlüğü ekiplerince bilgi sahibi olunan olarak ifadesi alınan … ve … isimli şahısların açık ve ayrıntılı anlatımları ile sabit olduğunun görüldüğü, söz konusu işyerinin amacı dışında kullanılması dolayısıyla Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü hükmü uyarınca tesis olunan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, otel görevlileri hakkında somut bir delil elde edilemediği gerekçesiyle ceza soruşturması sonucu kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, somut delil bulunmamasına rağmen söz konusu işlemin tesis edildiği, adli sürecin tamamlanması beklenilmeden işlem tesis edilerek idare hukuku kurallarına aykırı davranıldığı, soyut bir şekilde idari soruşturma açılmasının ve idari karar alınmasının hukuka aykırı olduğu iddialarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.