Danıştay 10. Daire E.2016/13651 K.2021/3225

Dava konusu istem: Suriye vatandaşı olan davacı tarafından, uzun süreli ikamet izni verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin, 07/01/2016 tarihinde tebliğ edilen İstanbul Valiliği işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; uzun dönem ikamet izni başvurusunda bulunan davacının, 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 28. maddesinde belirtilen "bir yılda toplam altı ayı geçen veya son beş yıl içinde toplam bir yılı aşan Türkiye dışında kalışlar ikamette kesinti sayılır." hükmünü ihlal etmediği anlaşıldığından, anılan Kanun'un uzun dönem ikamet iznini düzenleyen 43. maddesi ile diğer maddelerinde düzenlenen çeşitli türdeki ikamet izinlerine ilişkin şartları taşıyıp taşımadığı incelenmeden, davacının 1 yılda 6 aydan fazla yurt dışında kaldığından bahisle ikamet izin talebinin reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının giriş-çıkış kayıtları incelendiğinde, 1 yılda 6 aydan fazla ikamet boşluğu olduğunun görüleceği belirtilerek, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ve bu nedenle Mahkeme kararının temyizen incelenerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı vekili tarafından, müvekkilinin son 8 yıl içinde 145 günden fazla yurt dışına çıkış yapmadığı, yine son 2 sene içerisinde toplam 17 gün yurt dışında kaldığı, ayrıca müvekkilinin çocuğunun da Türk vatandaşı olduğu, düzenli gelire sahip olduğu, Türkiye'de sabit adresinin bulunduğu ve Türk soylu olduğu belirtilerek, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, bu sebeple temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.