Danıştay 10. Daire E.2016/8315 K.2020/4620

Dava konusu istem: İstanbul ili, Maltepe ilçesi, … Mahallesi, … Caddesi, … pafta, … parsel sayılı taşınmazda bulunan akaryakıt ve LPG istasyonunun 13/07/2012 tarihinde satın alınması nedeniyle davacı şirket adına iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Zabıta Daire Başkanlığı Ruhsat ve Denetim Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; hâlen geçerli olan 28/06/2007 tarih ve UTK2007/19-24 sayılı Ulaşım ve Trafik Düzenleme Komisyonu kararına aykırı olarak giriş-çıkış verildiği açık olan iş yerini 13/07/2012 tarihinde satın alan davacı adına iş yeri açma ve çalışma ruhsatı düzenlenmesi isteminin, istasyonun giriş-çıkışının 28/06/2007 tarih ve UTK2007/19-24 sayılı Ulaşım ve Trafik Düzenleme Komisyonu kararına uygun hâle getirilmesi durumunda değerlendirilebileceğinden bahisle reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, iş yerinin mevcut giriş-çıkışı dikkate alınarak satın alındığı, 2007 tarihli kararın yerine yeni bir karar alındığı, sonrasında tekrar 2007 tarihli karardaki giriş-çıkışlara dönülmesi gerektiğinin kendisine bildirilmediği, idarenin kendi iç yazışmalarından sorumlu tutulamayacağı, kazanılmış hakkının bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, 2007 tarihli karara uyulması gerektiği, işlemin bu hâli ile hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.