Danıştay 10. Daire E.2017/2954 K.2022/1534

2- … 3- … VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı / ANKARA

VEKİLİ

Av. … / Aynı yerde

İSTEMLERİN_KONUSU : Davacıların yakını P.Er …'in, …/ … Harp Akademileri Des.Kt.Grp.Mhf.Bl.K.lığı emrinde askerlik hizmetini yapmakta iken, 29/07/2014 tarihinde intihar ederek, tedavi gördüğü hastanede 17/08/2014 tarihinde vefat etmesinde davalı idarenin sorumluluğu bulunduğundan bahisle uğranıldığı ileri sürülen zarara karşılık davacı … için 20.000,00 TL, davacılar … ile … için 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, davanın reddi yolunda verilen (Ankara ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının) mülga Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, davalı idarenin yakınlarının psikolojik sorunlarını askerlik hizmetinin en başında farketmelerine rağmen gerekli önlemlerin alınmadığı, kısa süreli tedavisinin ardından birliğine geri gönderildiği, can dostu uygulamasının yeterli olmadığı, olayda davalı idarenin sorumluluğunun bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 1. maddesi hükmü gereğince, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nin kapatılmasıyla Danıştay'a ve idare mahkemelerine gönderilen dosyalara ilişkin uyuşmazlıkların çözümünün, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na tabi olması nedeniyle işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.