Danıştay 10. Daire E.2017/3011 K.2022/1559

İstemin_konusu

Davacı tarafından, sağlık durumu itibariyle askerliğe elverişsiz olmasına rağmen, askerlik hizmeti sırasında ağır efor sarf ettiren fiilerde bulunması ve rahatsızlığını oldukça ileri boyutlara taşıyacak minimalist yaşam koşullarına maruz kalması nedeniyle, görme yetisinin hızla ve artan bir ivmeyle azaldığından bahisle uğradığı zararların karşılığı olarak 1.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda; davanın süre aşımı yönünden reddi yolunda verilen (Kapatılan) Askeri Yüksek İdare Mahkemesi … Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının (… İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının) temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, 1 yıllık sürenin başlayabilmesi için zararın ve idariliğinin tüm boyutlarıyla ortaya çıkması gerektiği, gözünde oluşan zararın süregelen bir zarar olduğu ve bu zararın tüm boyutlarıyla, görme yetisini kaybetmek üzere olması durumunu gösteren 17/06/2015 tarihinde Başkent Hastanesince yapılan tetkikle ortaya çıktığı, dolayısıyla "TSK' da görev yapamaz" ibaresini içeren raporun kesinleşme tarihinin esas alınmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 1. maddesi hükmü gereğince Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin kapatılmasıyla Danıştaya ve İdare Mahkemelerine gönderilen dosyalara ilişkin uyuşmazlıkların çözümünün, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na tabi olması nedeniyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.