KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2018/1566 E., 2022/5223 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 15 Kasım 2022
- Esas No
- 2018/1566
- Karar No
- 2022/5223
- Temyiz eden (davalı)
- … Müdürlüğü
- Vekili
- Av…
- Temyiz eden (davacı)
- … A.Ş.
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemlerin_konusu
Davacı tarafından, … ili, … ilçesi, … civarında bulunan … Köprüsü altından geçen davacı şirkete ait iletişim kablosunun, davalı idarenin kanal temizleme çalışması sırasında koparılması neticesinde oluştuğu ileri sürülen 18.569,03 TL maddi zarar ile adli yargı yerlerinde yaptırdığı tespit masrafı olan 164,26 TL'nin yasal faiziyle birlikte tazmini istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince davanın kısmen kabulü, kısmen reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, hükmedilen tazminatın yetersiz olduğu ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, olayın davacı idarenin kabloları gerektiği gibi döşememesinden kaynaklandığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından davalı tarafın temyiz dilekçesinde iddia ettiği hususların bilirkişi raporu ile aksinin ortaya çıktığı iddia edilmiştir. Davalı idarece savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2018/1566, K. 2022/5223, 15 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama