Danıştay 10. Daire E.2018/3003 K.2022/4902

2- … 3- … 4- … 5- … 6- … 7- … 8- … VEKİLLERİ : Av. …

İSTEMİN ÖZETİ

Danıştay Onuncu Dairesince verilen 11/04/2018 tarih ve E:2017/3961, K:2018/1446 sayılı kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesi uyarınca düzeltilmesine karar verilmesi istenilmektedir.

KARAR DÜZELTME TALEP EDENİN

İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının basın önüne çıkartılmadığı, hakkındaki hiçbir bilgi ve belgenin medyaya verilmediği ancak Adliyedeki sorgulama ve duruşma aşamalarında kolluk güçlerinin kontrolü dışında televizyon kanallarınca görüntülenip fotoğraflarının çekilmesinde idarelerinin herhangi bir hizmet kusuru bulunmadığı, davanın reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Davacılar tarafından, davalı idarenin karar düzeltme isteminin hukuki dayanağının bulunmadığı ileri sürülerek reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davacıların manevi tazminat istemlerinin kesinleşen kısmına ilişkin mükerrer ödemeye sebebiyet verilmeyecek şekilde davalı idarece ödeme yapılması gerektiği noktasında getirilecek açıklama ile davalı idarenin karar düzeltme isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Danıştay dava daireleri ile İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurullarının temyiz üzerine verilen kararları hakkında, ancak 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun (geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam edilen) 54. maddesinde yazılı nedenlerle kararın düzeltilmesi istenebilir. Kararın düzeltilmesi dilekçesinde öne sürülen hususlar ise, anılan maddede yazılı nedenlerden hiçbirine uymamaktadır.

Davacılar tarafından, …ın 16/11/2002 tarihinde haksız ve mesnetsiz olarak gözaltına alınarak suçlu gibi gösterildiği, gözaltındayken radyo-televizyon ile basın kuruluşlarına bu doğrultuda bilgi verilmesinde idarenin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek … için 20.000,00 TL maddi, 100.000,00TL manevi, … için 10.000,00 TL, …, …, …, …, … ve … için ayrı ayrı 3.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 20.000,00 TL maddi, 128.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan davada ...

İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının davacıların temyiz istemiyle incelenmesi neticesinde Danıştay Onuncu Dairesinin 11/10/2010 tarih ve E:2007/4688, K:2010/7557 sayılı kararıyla davanın maddi tazminatın reddine ilişkin kısmının onanmasına, manevi tazminatın reddine ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmesi üzerine Dairemiz bozma kararına uyularak verilen ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile … için 25.000,00 TL, … için 5.000,00 TL, …, …, …, …, … ve … için ayrı ayrı 1.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 36.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine, fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiştir.

İş bu karara karşı davacıların temyiz isteminde bulunması üzerine Danıştay Onuncu Dairesince maddi tazminata ilişkin kısmının kesinleşmiş olması nedeniyle temyiz isteminin incelenmeksizin reddi ile hükmedilen manevi tazminatın yetersiz bulunarak bozulmasına karar verilmesi üzerine ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile … için 50.000,00 TL, … için 5.000,00 TL, …, …, …, …, … ve … için ayrı ayrı 1.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 61.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine, fazlaya ilişkin istemlerinin reddine karar verilmiştir.

İdare Mahkemesinin 30/04/2014 tarihli kararına ilişkin her iki tarafın temyiz istemi ile yapılan inceleme neticesinde Danıştay Onuncu Dairesince manevi tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmı onanmış, redde ilişkin kısmı hükmedilen tazminat tutarı yetersiz bulunarak bozulmuştur.

Davalı idarenin karar düzeltme istemi ise Dairemizin 15/06/2017 tarih ve E:2016/14071, K:2017/3206 sayılı kararı ile reddedilerek davacılar lehine hükmedilen toplam 61.000,00 TL manevi tazminat yönünden dosya kesinleşmiştir. Dairemiz bozma kararı sonrasında bozmaya uyulmak suretiyle verilen ...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla da … için 80.000,00 TL, … için 10.000,00 TL, …, …, …, …, … ve … için ayrı ayrı 3.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 108.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine,

fazlaya ilişkin istemlerinin reddi yolunda verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte Danıştay Onuncu Dairesinin 15/06/2017 tarih ve E:2016/14071, K:2017/3206 sayılı kararı sonrasında manevi tazminat isteminin toplam 61.000,00 TL'lik kısmının onanarak kesinleştiği dikkate alınarak Danıştay bozma kararı sonrasında manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen Mahkeme kararında yer alan 108.000,00 TL manevi tazminatın kesinleşen 61.000,00 TL manevi tazminat tutarını da kapsar nitelikte bulunduğu noktasında duraksama bulunmamaktadır.

Kararın infazı aşamasında mükerrer ödemeye sebebiyet verilmemesi için bu hususun dikkate alınacağı açıktır.

Bu nedenle, kararın düzeltilmesi isteminin yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda reddine, karar düzeltme yargılama giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin iadesine, 31/10/2022 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

(X) KARŞI OY

Maddi tazminat isteminin yanı sıra toplam 128.000,00 TL manevi tazminat istemiyle açılan davada, dosyanın geçtiği süreçte netice itibarıyla Danıştay Onuncu Dairesinin 15/06/2017 tarih ve E:2016/14071, K:2017/3206 sayılı kararı ile davacılar lehine hükmedilen toplam 61.000,00 TL manevi tazminat yönünden dava kesinleşmiştir.

Bozma kararı üzerine bozulan kısımlar hakkında verilen temyizen incelenen İdare Mahkemesi kararında ise, redde ilişkin 67.000,00 TL'lik kısım bozulmasına karşın 108.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Manevi tazminat isteminin kabule ilişkin 61.000,00 TL'lik kısmının kesinleştiği dikkate alındığında, manevi tazminat istemi yönünden davacılar isteminin aşılarak hüküm kurulmasında hukuki isabet bulunmamaktadır.