Danıştay 10. Daire E.2018/3675 K.2022/4899

İstemin konusu

Davacı tarafından, ... İl Emniyet Müdürlüğü ... Müdürlüğü emrinde ... olarak görev yapmakta iken ... tarihinde ...

Valisine düzenlenen silahlı saldırı sırasında yaralanmasında idarenin kusursuz sorumluluğu bulunduğu ileri sürülerek 390.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...İdare Mahkemesince davacının 22/03/2018 havale tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebinden feragat edilmesi nedeniyle davanın maddi tazminat istemine ilişkin kısmı yönünden karar verilmesine yer olmadığı,

10.000,00 TL manevi tazminat isteminin idarenin kusursuz sorumluluk ilkesi gereği kabulü ile idareye başvuru tarihi olan 11/11/2015 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın kabule ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu olayda idarelerinin kusur veya kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı, hükmedilen manevi tazminat tutarının fahiş olduğu, ilk olarak yargı kararı ile belirlenen tutar için temerrüde düşmeleri söz konusu olmayacağından manevi tazminata faiz uygulanamayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ....

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.