KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2018/4618 E., 2021/5062 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 26 Ekim 2021
- Esas No
- 2018/4618
- Karar No
- 2021/5062
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalılar)
- 1- ... Bakanlığı (Mülga ... Bakanlığı)
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
724 kelime·4 dk okuma·6 bölüm
... Defterdarlığı Muhakemat Müdürlüğü
2- ... Kaymakamlığı
İSTEMİN_KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacıya ait, Manisa ili, Salihli ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkii, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın 667 sayılı KHK kapsamında Hazine adına tescil edilmesi talebine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Salihli Kaymakamlığı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; uyuşmazlık konusu taşınmazın 01/01/2014 tarihinden sonraki dönemde davacı tarafından devralındığı, taşınmazın üzerinde bulunan özel eğitim kurumunun kapatılma tarihi itibarıyla faaliyetine devam ettiği de gözetilerek 675 sayılı KHK'nın 12. maddesi uyarınca muvazaalı biçimde devredildiğinden, taşınmazın Hazine'ye devredilmesi talebine dair dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... saylı kararıyla; istinaf başvurusuna konu ... İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.
Davacı tarafından, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince kesin olarak verilen karara karşı temyiz başvurusunda bulunulması üzerine; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararıyla; temyizi istenen kararın kesin olduğu, kesin kararların temyiz edilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine aykırı olduğu, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI
Davalı Hazine ve Maliye Bakanlığı tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı Salihli Kaymakamlığı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Dava konusu işlem 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (m) bendi uyarınca temyiz kanun yoluna tabi olduğundan davalı idarenin temyize ilişkin 11/04/2018 kayıt tarihli dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi suretiyle dosyanın tekemmülü sağlandıktan sonra temyiz istemi hakkında karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu; "Temyiz" başlıklı 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği; anılan maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise, "Konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler
hakkında açılan davalar"ın temyiz edilebileceği hüküm altına alınmıştır.
Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca, bu Kanun'da öngörülen parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı'nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanmakta olup, temyizen incelenerek bozulması istenilen Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği 2018 yılı için temyiz sınırı 117.000,00 TL olarak belirlenmiş bulunmaktadır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Uyuşmazlık konusu edilen taşınmazın parasal değerinin, Bölge İdare Mahkemesi kararının verildiği tarihteki temyiz sınırının üzerinde yer aldığı açıktır.
Bu durumda, açılan davanın istinaf incelemesi aşamasından sonra 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz kanun yoluna tabi davalardan olduğu sonucuna varıldığından, kesin olarak verilen Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı temyiz isteminde bulunulduğu gerekçesiyle davalı idarenin temyiz isteminin 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.
Diğer yandan; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin anılan kararına karşı davacı tarafından yapılan temyiz başvurusuna ait 11/04/2018 kayıt tarihli dilekçe davalı idarelere tebliğ edilmediğinden, dosyanın tekemmülünün de Bölge İdare Mahkemesince sağlanması gerekmektedir.
Danıştay 10. Daire, E. 2018/4618, K. 2021/5062, 26 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama