KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/10089 E., 2021/4649 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2021
- Esas No
- 2019/10089
- Karar No
- 2021/4649
- Temyiz eden (davalı)
- … Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, oğlu … 'un 23/03/1988 tarihinde … Piyade Tugayının atış alanında patlamamış halde bulunan roket mermisinin patlaması sonucu hayatını kaybettiğinden bahisle, 5233 sayılı Kanuna eklenen ek 1. madde uyarınca tarafına aylık bağlanması için yaptığı başvurunun reddine ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Primsiz Aylıklar Daire Başkanlığı'nın … tarih ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, … İdare Mahkemesince; Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 27/11/2018 tarih ve E:2016/9834, K:2018/7890 sayılı bozma kararına uyularak dava konusu işlemin iptali yolunda verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, … 'un ölümünden dolayı Zarar Tespit Komisyonunca alınan bir karar bulunmadığından Kurum tarafından bir işlem yapılmadığı belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ
… DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/10089, K. 2021/4649, 11 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama