Danıştay 10. Daire E.2019/11067 K.2020/6100

Dava konusu istem: Davacı tarafından, … Üniversitesi Tıp Fakültesi Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Anabilim Dalında öğretim üyesi olarak görev yaptığından bahisle mesai saatleri dışında serbest mesleki faaliyette bulunmak üzere muayenehane açmak istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün … tarih ve E…. sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava dosyasında mevcut kayıtlardan davacının 2547 sayılı Kanun'un geçici 64. maddesinin yürürlüğe girdiği 18/01/2014 tarihinden çok kısa bir süre önce 13/01/2014 tarihinde muayenehane açmasının uygun olduğuna ilişkin uygunluk belgesi aldığının anlaşıldığı;

her ne kadar dosyada bu uygunluk belgesi dışında mesleki faaliyetini icra ettiğine dair başkaca bilgi ve belge bulunmamakta ise de, davacının 13/01/2014-18/01/2014 tarihleri arasındaki 5 günlük süre içerisinde fiziksel şartları itibarıyla mevzuata uygun olduğu belirlenen ve adres ve çalışma saatleri belirli olan muayenehanesinde gerekli tüm şartları sağlayarak serbest meslek faaliyetine başladığının kabulünün gerektiği;

bu durumda, muayenehanenin açıldığı 13/01/2014 tarihi ile 2547 sayılı Kanun'un geçici 64. maddesinin yürürlüğe girdiği 18/01/2014 tarihleri arasındaki kısa dönem içerisinde faaliyette bulunan ve 2547 sayılı Kanun'un geçici 64. maddesinin 18/01/2014 tarihinde yürürlüğe girmesi ile kendi iradesi dışında mesai sonrası serbest meslek faaliyetini sonlandırmak zorunda kalan davacının akademik çalışmasına ek olarak mesai saatleri dışında serbest meslek faaliyetinde bulunmak amacıyla adına muayenehane ruhsatnamesi düzenlenmesi istemiyle 01/08/2018 tarihinde yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava

konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 18/01/2014 tarihinden önce muayenehane işleten veya özel sağlık kuruluşlarında çalışmaya başlamış olan 2547 sayılı Kanun'a tabi olarak görev yapan tabip ve diş tabiplerinden çalışmalarını sonlandırmamış olanların Anayasa Mahkemesi kararı gereği aynı şekilde faaliyetlerine devam edeceği, Anayasa Mahkemesi kararının kapsamına girenler ile girmeyenlerin farklı hukuki statüde olmaları sebebiyle aralarında eşitlik mukayesesi yapılamayacağı, 18/01/2014 tarihinden önce serbest meslek faaliyetinde bulunmayan davacının talebinin reddine dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Tıp fakültesinde öğretim üyesi olan davacının, 2547 sayılı Kanun'un -6514 sayılı Kanunla değişik- 36. maddesi gereği muayenehane işletmesi hukuken mümkün bulunmadığından, muayenehane açma istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık, dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik olarak yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, tetkik hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

18/01/2014 tarih ve 28886 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 6514 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihe kadar geçen süreçte serbest meslek icra etme hakkı olan öğretim üyelerinden, serbest meslek icra etmekte olanlar ile serbest meslek icra etmeyenler mesai saatleri sonrası serbest olarak çalışabilmeleri bakımından hukuksal olarak eşit statüdedirler.

Bu nedenle, anılan süreçte serbest meslek icra eden öğretim üyeleri gibi serbest meslek icra etmeyen öğretim üyelerinin de, Anayasa Mahkemesi kararının gerekçesinde belirtildiği şekilde "önceki sistemin uygulanacağı ve mesai sonrası serbest olarak çalışabilme statülerinin devam edeceği yönünde" haklı bir beklentileri bulunduğunun ve haklı beklentileri korunarak 6514 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra da serbest meslek icra edebileceklerinin hukuk devleti ilkesinin bir uzantısı olan hukuki güvenlik ve hukuki belirlilik ilkeleri gereği kabulü gerekir.

Dosyanın incelenmesinden, davacının 13/01/2014 tarihinde İzmir Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünden aldığı muayenehane uygunluk belgesi ile ".

Bulvarı No:… …/…" adresinde serbest mesleki faaliyetine başladığı, 2547 sayılı Kanun'un geçici 64. maddesinin 18/01/2014 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine de davalı idare tarafından yapılan bildirim üzerine 10/02/2014 tarihinde uygunluk belgesini idareye teslim ettiği, anılan muayenehaneyi açmak için idareye verdiği 20/09/2013 tarihli dilekçeden ve yine geçici 64. madde gereği muayenehanesini kapatmak üzere Konak İlçe Sağlık Müdürlüğüne verdiği 10/02/2014 tarihli dilekçeden muayenehane faaliyetini yürüttüğü bu dönemde doçent unvanı ile öğretim üyesi tabip olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır.

Yine dosyada mevcut hizmet cetvelinden, davacının Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Anabilim Dalında 11/06/2010 tarihinde yardımcı doçent kadrosuna öğretim üyesi olarak atandığı görülmektedir.

Buna göre, 6514 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihe kadar geçen süreçte öğretim üyesi olarak yükseköğretim kurumunda görev yaptığı, bu süreçte muayenehane açma hakkı olduğu dosya içeriğinden anlaşılan davacının, hukuki güvenlik, hukuki belirlilik ve eşitlik ilkeleri gereği 6514 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra da serbest meslek icrasında bulunabileceği sonucuna varıldığından, davacının başvurusunun muayenehane uygunluk şartları bakımından değerlendirilmesi gerekirken isteminin reddi yönünde tesis edilen işlemde hukuka uyarlık görülmemiştir.

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.