Danıştay 10. Daire E.2019/1191 K.2022/2708

Davanın_konusu

Davacı tarafından, İstanbul Pendik Devlet Hastanesine karın ağrısı, mide bulantısı, mide yanması gibi şikayetlerle başvurulduğu, yapılan muayene neticesinde cerrahi operasyona karar verilerek 07/11/2014 tarihinde ameliyat edildiği ve ertesi gün taburcu edildiği,

ancak cerrahi kesiğinin olduğu yerde akıntılarının başlaması ve ağrılarının artması sonucu, başvurduğu sağlık ocağı hekimi tarafından yapılan muayene neticesinde, ameliyat yarasının enfeksiyon kaptığının, ameliyat sonrası ilaç tedavisinin yanlış uygulandığının tespit edilmesi üzerine yanlış teşhis ve tedavileri uygulayan davalı idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle uğranılan zararlara karşılık 20.000,00 TL maddi 100.000,00 TL manevi tazminatın davalı idareye yapılan başvuru tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu olayda hizmet kusuru bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması için Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Kurulundan alınan rapor ile diğer bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirildiği, safra kesesi ameliyatının tıp tekniğine uygun olarak yapıldığı, hastanın kontrol ve takibinin usulüne uygun olarak gerçekleştirildiği, ameliyat sonrası meydana gelen enfeksiyonun yüksek oranda beklenebilir bir komplikasyon olduğu beyan edildiği görüldüğünden, olayda davalı idarenin hizmet kusurunun varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince; kararın maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, diğer taraftan, İdare Mahkemesi'nce davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş olduğu hususu gözetilerek,

kararın verildiği tarihte yürülükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca davalı idare lehine, reddedilen maddi tazminat istemi için 1.510,00 TL, reddedilen manevi tazminat istemi için de 1.510,00 TL olmak üzere ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tek bir vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle davacı istinaf başvurusunun reddine, vekalet ücreti yönünden yapılan davalı istinaf başvurusunun kabulüne, kararının vekalet ücreti yönünden kaldırılmasına,

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca duruşmalı işler için belirlenen maddi tazminat için maktu 1.510,00 TL manevi tazminat için 1.510,00 TL olmak üzere toplam 3.020,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun soyut ve ayrıntıdan uzak olduğu, yeni bir rapor alınması gerektiği, yapılan ameliyatın riskli olması sebebiyle hazırlanan onam formunun da tüm riskleri açıklayıcı biçimde hazırlanması gerektiği, olayda bu bağlamda aydınlatılmış bir onamın alınmadığı, maddi ve manevi tazminat için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilemeyeceği, tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, Davalı idare tarafından, reddedilen maddi tazminat açısından nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.