KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/4574 E., 2021/4322 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2021
- Esas No
- 2019/4574
- Karar No
- 2021/4322
- Temyiz eden (davalı)
- … Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … İnş. Gıda Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti.
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 62.708,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işleme yapılan itirazın kısmen reddine ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Aksaray Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı kararının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, … İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davalı idare tarafından, mahkeme kararının açık ve her türlü çelişkiden uzak olması ve gerekçelendirilmesi gerektiği, hangi işçilerle ilgili ne gibi bir tespitin olduğunun açıklanmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/4574, K. 2021/4322, 28 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama