Danıştay 10. Daire E.2019/4742 K.2021/4069

İstemlerin_konusu

Davacı şirketin işyerinde yapılan denetim neticesinde bir kısım çalışanlarına ait sigortalı işe giriş ve işten çıkış bildirgeleri ile aylık prim ve hizmet belgesinin süresi içinde Kurum’a verilmediğinden bahisle, 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesi uyarınca 76.600,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptaline karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince dava konusu idari para cezasının 20.156,85 TL'lik kısmının iptali, 56.443,15 TL'lik kısmı açısından davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, taraflarca aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, davalı idare tarafından aylık prim ve hizmet belgelerinin verilmemesinden dolayı iki kere idari para cezası uygulandığı, karakola verilen kimlik bildirim belgelerindeki tarihlerin esas alınamayacağı, somut tespit yapılmadan idari para cezası verildiği ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, alt kimlik bilgileri tespit edilemeyen 9 kişi ile asgari işçilik incelemesinde çalıştığı kabul edilen 3 kişi için tesis edilen idari para cezalarının iptalinin haksız olduğu, faturalarda ismi geçen kişilerin çalışmadığının ispat edilemediği, bu kişilerin davacıya ait iş yerinde çalıştıkları karinesinin aksinin ispat edilemediği ileri sürülmektedir,

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.