Danıştay 10. Daire E.2019/5274 K.2021/1351

Dava konusu istem: Davacı şirkete ait. Radyo kanalında 06/02/2013 tarihinde yayınlanan yakıt tasarruf cihazı reklamlarında "Yakıt tasarruf cihazını borunun üzerine taktıktan sonra her türlü yakıtta en az %20 oranında bir tasarruf sağlayacak...Her türlü araçta, takside, dolmuşta, minibüste, otobüste, tırda, traktörde, kamyonda, kamyonette, iş makinalarında motosiklet varsa onda kullanabiliyorsunuz. Doğalgazda, ocaklarda, tüplerde.

Her türlü yakıtta da her türlü araçta da en az %20 oranında sizlere tasarruf sağlayacak..." ifadelerine yer verilmesine rağmen, söz konusu tanıtımlarda yer alan tasarruf cihazının her türlü yakıtta veya her türlü araçta en az %20 oranında tasarruf sağlayacağı iddiasının reklam veren firma tarafından ispatlanmadığı, bu durumun 4077 sayılı Kanun'un 16. maddesine aykırılığından bahisle aynı Kanun'un 17. ve 25/8 maddeleri uyarınca 87.915,00 TL idari para cezası verilmesine ve anılan reklamların durdurulmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen kararın, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 20/10/2015 tarih ve E:2015/2584, K:2015/6290 sayılı kararı ile, dava konusu işlemin reklam durdurma cezası yönünden iptaline dair kısmının bozulmasına, idari para cezası yönünden iptaline dair kısmının onanmasına ve tarafların karar düzeltme istemlerinin reddine karar verilmesi üzerine bozma kararına uyularak, dava konusu işlemin reklamların durdurulmasına ilişkin kısmının iptali istemi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısmına lehe kanun uygulanmasının mümkün olmadığı ileri sürülerek İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

SAVUNMANIN_ÖZETİ : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin, davacıya idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısmının temyize konu Mahkeme kararı ile iptal edildiği belirtilerek kararın bu kısmının bozulması istenilmiş ise de; dava konusu işlemin iptali yolunda verilen kararın, Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 20/10/2015 tarih ve E:2015/2584, K:2015/6290 sayılı kararı ile, dava konusu işlemin idari para cezasına ilişkin kısmının iptaline dair kısmı onanmış olup davalı idarenin bu kısma yönelik karar düzeltme isteminin de reddine karar verilmiş ve bu kısım kesinleşmiştir. Kesinleşen kararın yeniden incelenme imkanı olmadığından davalı tarafın temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

Öte yandan, temyize konu İdare Mahkemesi kararıyla, bozma kararına uyularak dava konusu işlemin reklam durdurma cezasına ilişkin kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiş olup idari para cezası uygulanmasına ilişkin kısım yönünden kararın kesinleşmesi nedeniyle yeniden hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.