Danıştay 10. Daire E.2019/5275 K.2021/1349

Dava konusu istem: Davacı şirkete, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 13. maddesini ihlal ettiğinden bahisle 84.212,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin İstanbul Valiliği'nin ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 15/12/2015 tarih ve E:2015/8838, K:2015/8769 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle 4077 sayılı Kanun'un 13. ve 15. maddelerine aykırılığı tespit edilen davacıya uygulanan idari yaptırımın yerinde olduğu ancak 4077 sayılı Kanun ile ihtilafa konu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde uygulanacak yaptırım için, 28/05/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanun'un 58. maddesine aykırılık halinde müeyyideyi düzenleyen 77. maddesinin 10. fıkrası ile daha düşük miktarlı para cezasının öngörüldüğü anlaşılmakla,

6502 sayılı Kanun ile lehe olacak şekilde getirilen düzenlemenin davacı lehine uygulanması gerektiği göz önünde bulundurulduğunda, davacı şirkete verilecek idari para cezasının hesaplanmasında şirketin sözleşme yaptığı yetkili servis istasyonlarından hangisinde ya da hangilerinde yaptırıma konu aykırılık olduğunun idarece tespit edilerek her bir servis istasyonu için mevzuatta öngörüldüğü tutarda para cezası uygulanması gerektiği açık olup davacı şirket hakkında, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, lehe Kanun uygulamasının hukuka aykırı olduğu, işlem tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükmünün uygulanması ve bu nedenle Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.