Danıştay 10. Daire E.2019/5287 K.2021/1350

Dava konusu istem: İstanbul ili, Avcılar ilçesi, … Mahallesi, … Asfaltı No:… adresinde bulunan davacı şirkette, şikayet üzerine 22/01/2015 tarihinde yapılan denetimde 6502 sayılı Kanun'un 58. maddesine aykırı olarak satış sonrası hizmet yeterlilik belgesinin olmadığının tespit edildiğinden bahisle yine aynı Kanun'un 77. ve 78. maddeleri gereğince 110.110,00 TL para cezası verilmesine ilişkin davalı idarenin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla. Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 08/12/2016 tarih ve E:2016/5323, K:2016/5906 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle davacının, 6502 sayılı Kanun'da tanımı yapılan "satıcı" konumunda olduğu, "üretici" konumunda olmadığı, işlem tesis edilirken tüm bu nitelendirilmelerin ve davacının sözleşmedeki konumunun tam olarak irdelenmediğinin anlaşıldığı, bu bakımdan,.

Koltuk İmalatı ... firması sahibinin beyanları dışında herhangi bir bilgi ve belge içermeyen Bursa Valiliği Ticaret İl Müdürlüğünce 14/04/2015 tarihinde tutulan tutanak esas alınarak davacı firmanın üretici olarak kabul edilip, eksik inceleme sonucu tesis edilen idari işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, mal üzerine markasını, unvanını veya herhangi bir ayırt edici işaretini koyarak kendisini üretici olarak gösteren gerçek veya tüzel kişinin de üretici kavramına dahil edildiği, bu nedenle işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, ilgili ceza hükmü kapsamında bulunmadığı, iddia edildiğinin aksine ürünlerin üzerinde yer alan markanın firmalarına ait olmadığı, bu nedenle davalının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.