Danıştay 10. Daire E.2019/6958 K.2021/2643

Dava konusu istem: … olarak görev yapan davacının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun Geçici 6/2-c maddesi ile aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca bir yıl süreyle geçici olarak mesleki faaliyetten alıkoyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Merkez Disiplin Kurulu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; gümrük müşaviri olarak görev yapan davacının soruşturma ile sabit olarak ortaya konulan gümrük mevzuatına aykırı eylemlerine uyar şekilde bir yıl süreyle geçici olarak mesleki faaliyetten alıkoyma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, Mahkeme kararının gerekçesinde, disiplin cezası verilmesine ilişkin 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmüne ve tanımına hangi eylemin uyduğunun belirtilmediği, gümrük müşaviri sıfatıyla takip edilen bir işleminin olmadığı, yapılan teknik dinlemede, kendisi yönünden fiili ve iradi olarak mevzuata aykırı bir işlem yapıldığı ya da yönlendirildiği hususunda herhangi bir tespitin bulunmadığı, soruşturma konusu kargo gemilerine ait gümrük antrepo beyannameleri, bu antrepo beyannamelerinden üretilmiş transit beyannameleri, beyannameler ile ilgili müracaat formları, laboratuvar tahlil formları gibi ceza almasına neden olan firmaya ait hiçbir belgede isminin ve imzasının bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.