KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2020/1442 E., 2024/1186 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2024
- Esas No
- 2020/1442
- Karar No
- 2024/1186
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Bakanlığı / ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin_konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Davanın konusu
- Davacı tarafından, ...Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu ve ... ili, ... ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 05/09/2016-19/02/2018 tarihleri arasında tutuklu kaldığı müddet boyunca maruz kaldığını iddia ettiği idari ve adli işlemler nedeniyle 300.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
354 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, İdare Mahkemesi kararında da yaşanılan mağduriyetlerin teyit edildiği, kusurun bulunduğunun açık olduğu, insanca infaz ilkesine, ulusal ve uluslararası düzenlemelere aykırı olarak asgari şartların sağlanmadığı, ceza infaz kurumunda insan onuruna yaraşmayacak şekilde zaman geçirdiği, gerekli bilgi ve belgeler temin edilmeyerek eksik inceleme ile karar verildiği iddialarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI:Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2020/1442, K. 2024/1186, 1 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama