Danıştay 10. Daire E.2021/1812 K.2025/3165

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine, 30.000,00 TL manevi tazminatın davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine, davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun maddi tazminata ilişkin kısmının kabulüne, İdare Mahkemesi kararının reddedilen maddi tazminat istemine ilişkin kısmının kaldırılmasına, 141.106,92 TL maddi tazminatın davacıya ödenmesine, manevi tazminata ilişkin kısmının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; hükmedilen manevi tazminat miktarının çok düşük olduğu, intihar haberinin kendisine saatler sonra verildiği, çocuğunun yanında olamadığı ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından; personelin ihmalinin bulunmadığının ceza soruşturması ile ortaya çıktığı, davacı yakınının kurumda kaldığı süreçte psiko-sosyal servisince takip ve görüşmelerinin yapıldığı, idarelerinin hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı, müteveffanın annesi ile birlikte yaşamadığı, bir aile olgusu bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Bölge İdare Mahkemesi kararının açıklamalı olarak onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan; davacı tarafından tutuklamanın hukuki olmaması nedeniyle kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine yapılan bireysel başvuru sonucunda, Anayasa Mahkemesinin 17/07/2019 tarih ve 2015/19167 başvuru numaralı kararıyla, tutuklamanın hukuki olmadığına ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna, Anayasa'nın 19. maddesinin üçüncü fıkrasında güvence altına alınan kişi hürriyeti ve güvenliği hakkının tutuklamanın hukuki olmaması nedeniyle ihlal edildiğine karar verildiği anlaşıldığından,

hükme esas alınan bilirkişi raporunda hak ederek tahliye olacağı tarihten itibaren destek olabileceği kabul edilerek yapılması gereken maddi tazminat hesabının anılan Anayasa Mahkemesi kararı dikkate alındığında davacı yakınının tutuklanmaması gerektiği, dolayısıyla cezaevinde olmaması gerektiğinden 18 yaşını ikmal edeceği tarihten itibaren destek olacağı kabul edilerek yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı açıktır.