Danıştay 10. Daire E.2023/5008 K.2023/4678

Davanın_konusu

Davacılar tarafından, …'ın eşi, … ve …'ın babası olan …'ın Düzce İl Jandarma Komutanlığı emrinde Uzman Jandarma 5. Kademeli Çavuş olarak görev yapmaktayken 21/03/2019 tarihinde icra edilen Fiziki Yeterlilik ve Değerlendirme Testine tabi tutulduğu esnada rahatsızlanarak sevk edildiği hastanede yapılan müdahaleye rağmen hayatını kaybettiği ve desteğinden yoksun kaldıkları belirtilerek idarenin kusursuz sorumluluğu gereğince oluşan zararlar bakımından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik davacı … (eş) için 100,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi; … (oğlu) için 100,00 TL maddi, 75.000,00 TL manevi;

… (kızı) için de 100,00 TL maddi, 75.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 21/03/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte tazminine karar verilmesi istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacıların maddi tazminat istemlerinin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacıların her biri için ayrı ayrı 30.000,00 TL olmak üzere toplam 90.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihi olan 22/10/2019 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacılara ödenmesine; fazlaya ilişkin 160.000,00 TL manevi tazminat istemi ve faiz isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla istinaf başvurusuna konu Bolu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:… sayılı temyize konu kararıyla; temyizi istenen kararın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca bölge idare mahkemelerinin temyiz edilebilecek kararları arasında yer almadığı ve kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacılar tarafından, davanın fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açıldığı, parasal sınır nedeniyle temyiz isteminin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu, davanın belirsiz alacak davası olması nedeniyle miktar itibariyle kesin olmaması gerektiği, hak arama hürriyetinin ihlali olduğu, davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği, maddi tazminat isteminin reddinin hatalı bilirkişi raporuna dayandığı, bağlanan aylığın rücu edilmemesi gerektiği, aylıkların bir kısmının prim karşılığı bağlandığı, tazminattan indirilmesinin mülkiyet hakkının ihlali olduğu, hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz kaldığı ileri sürülerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi istenilmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanunla eklenen Geçici 8. maddesinde, 6545 sayılı Kanunla idari yargıda kanun yollarına ilişkin getirilen hükümlerin 2576 sayılı Kanun'un anılan Kanunla değişik 3. maddesine göre kurulan bölge idare mahkemelerinin tüm yurtta göreve başlayacakları (20/07/2016) tarihten sonra verilen kararlar hakkında uygulanacağı; aynı Kanun'un "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu ve "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların Danıştayda temyiz edilebileceği, kurala bağlanmıştır.

Öte yandan; 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili merciin bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinde ise, temyiz incelemesi sonunda Danıştay'ın kararı hukuka uygun bulursa onayacağı hüküm altına alınmıştır.

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.