KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2024/2495 E., 2024/1892 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2024
- Esas No
- 2024/2495
- Karar No
- 2024/1892
- Temyiz eden (davacı)
- ... Odaları Birliği
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... / ...
- Vekili
- Hukuk Müşaviri ...
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği tarafından hazırlanarak Resmi Gazete'de yayımlanmak üzere gönderilen "Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği İnşaat Mühendisleri Odası Ana Yönetmeliği'nde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin" Resmi Gazete'de yayımlanması talebinin uygun bulunmamasına ilişkin Başbakanlık Mevzuatı Geliştirme ve Yayın Genel Müdürlüğü'nün ... tarihli ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 30/11/2021 tarih ve E:2020/2413, K: 2021/5975 sayılı bozma kararına uyularak, davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, davalı idarenin "hukukilik denetimi" yapma konusunda yetkisi bulunmadığı, dava konusu işlemin "fonksiyon gaspı" niteliğinde olduğu, merkezi idarenin kamu kurum ve kuruluşları üzerindeki denetiminin idari ve mali denetimin ötesine geçmediği, böylesine geniş bir idari vesayet yetkisinin kamu kurum ve kuruluşlarının özerkliği ile bağdaşmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2024/2495, K. 2024/1892, 13 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama