Danıştay 10. Daire E.2024/4820 K.2024/5287

2- ... VEKİLİ : Av. ...

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı / ANKARA

VEKİLİ

Hukuk Müşaviri ...

İSTEMİN_KONUSU : Davacılar tarafından 18/10/2011 tarihinde murisleri ...'ın tanık sıfatıyla Bitlis ilinden Güroymak Cumhuriyet Başsavcılığına emniyet müdürlüğünün zırhlı aracıyla götürüldüğü sırada yola döşenen mayının patlaması sonucu vefat etmesi olayında davalı idarenin hizmet kusuru olduğundan bahisle eş ... için 100.000,00 TL (miktar artırımı sonrası 201.584,33 TL) maddi, 90.000,00 TL manevi, çocuklar ..., ...

Ve... için ayrı ayrı 50.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 351.584,33 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 21/10/2020 tarih ve E:2015/3435, K:2020/4061 sayılı kısmen bozma kararına uyularak, maddi tazminat yönünden davanın incelenmeksizin reddi yolunda verilen 16/02/2024 tarih ve E:2024/213, K:2024/114 sayılı kararın davacılar tarafından aleyhlerine olan kısımlarının, davalı idare tarafından vekalet ücretine ilişkin kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, olayın meydana gelmesinde hizmet kusuru bulunduğundan maddi tazminat hesabının genel hükümlere göre yapılması gerektiği iddiasıyla İdare Mahkemesi kararının aleyhlerine olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, maddi tazminata ilişkin kısım yönünden lehlerine vekalet ücretine hükmedilmediği iddiasıyla İdare Mahkemesi kararının vekalet ücretine ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMALARI : Davalı idare tarafından, davacıların temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

İdare Mahkemesi kararının açıklamalı olarak onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, uyuşmazlık konusu olayın meydana gelmesinde idarenin kusur sorumluluğunun bulunmadığı anlaşıldığından, maddi tazminat hesabının 5233 sayılı Kanun'a göre yapılmasında hukuki isabetsizlik görülmemiştir.