Danıştay 12. Daire E.1995/7122 K.1995/3634

.

İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürürlükte bulunan 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanununun 29.2.1988 günlü, 19740 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 311 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik 55.maddesinde, Polis amirleri rütbelerinin sayıldığı ve terfide esasın, sırası ile liyakat ve kıdem olduğunun hükme bağlandığı, aynı maddenin son fıkrasında ise, rütbe terfiinin şekli ve icra tarzının çıkarılacak yönetmelikle tesbit edileceğine işaret edildiği,

bu hükme dayanılarak hazırlanan ve 6.6.1988 günlü, 19834 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Poliste Rütbe Terfii Esaslarına Dair Yönetmeligin, 8.maddesinde, rütbelerde bekleme sürelerinin gruplara göre belirlendiği ve 13.maddesinde de, rütbe terfiinin genel şartlarının sayıldığı, aynı Yönetmeliğin geçici 3.maddesinde ise, 3201 sayılı Yasanın 311 sayılı KHK ile değişik 55.maddesinin yürürlüğe girdiği,

29.12.1988 tarihine kadar bulundukları rütbede üç senelerini doldurup bir üst rütbeye terfi hakkını kazandıkları halde çeşitli sebeplerle terfi edemeyen polis amirinin, bu yönetmelikle belirtilen terfi şartlarına sahip olmaları kaydıyla, 8.maddede belirtilen bekleme sürelerini doldurmadan bir üst rütbeye terfi ettirileceklerinin hükme bağlandığı; davacının, 7.3.1986 tarihinden geçerli olarak komiser yardımcılığına terfi ettiği, askerlikte geçen 1 yıl 8 aylık sürenin de kıdeminden sayılarak terfi tarihinin 7.7.1984 tarihi olarak belirlendiği,

üç yıllık bekleme süresini doldurduktan sonra 3.2.1988 tarihli intihap encümeni toplantısında, bir üst rütbeye yükseltilmesi durumunun görüşüldüğü, 1987 yılına ait sicilinin olumsuz olduğunun anlaşılması üzerine, bir üst rütbeye terfi ettirilmediği ve terfi tarihinin 7.7.1985 tarihi olarak yeniden belirlendiği,

bu tarihe göre bulunduğu rütbede 3 yıl olan bekleme süresinin anılan yasanın 311 sayılı KHK ile değişik 55.maddesiyle 6 yıla çıkartıldığından ve yukarıda sözü edilen Yönetmeliğin geçici 3.maddesinden de yararlanmasının mümkün bulunmadığından bahisle aynı yönetmeliğin 8.maddesi uyarınca davacının bir üst rütbeye terfi tarihinin 1992 yılı olarak yeniden belirlendiğinin dosyanın incelenmesinden anlaşıldığı;

belirtilen bu duruma göre, genel ve düzenleyici nitelikteki işlemlerin ilke olarak yürürlüğe girdikleri tarihten sonraki olaylara uygulanacağından ve daha önceki hukuksal düzenlemeye göre kazanılmış haklara etki etmesinin mümkün bulunmadığından, kanun değişikliğinin Resmi Gazete'de yayımlanmasından sonra rütbe terfi yapacak olan polis amirleri hakkında yeniden belirlenen bekleme süresinin uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğu;

aksi halde, kanun değişikliğinin yürürlüğe girdiği tarihte bulundukları rütbede bir gün dahi kıdemli olanlar yönünden bu kanunun öngördüğü bekleme sürelerinin uygulanmaması ve dolayısıyla kanun yürürlüğünün ileriki bir tarihe kadar ertelenmesi gibi bir durumu ortaya çıkaracağı, bunun da yasal durumla bağdaşmayacağının kuşkusuz bulunduğu;

buna göre, 1987 yılı sicilinin olumsuz olması ve bu yıl siciline karşı dava açılmamış olması nedeniyle, 3201 sayılı Yasanın 55.maddesini değiştiren 311 sayılı KHK'nin yürürlüğe girdiği tarih olan 29.2.1988 tarihinde üç yıl olan bekleme süresini henüz tamamlamamış olduğundan ve bahsi geçen yönetmeliğin geçici 3.maddesinde belirtilen "kendilerine atfı kabil olmayan sebepler" arasında sayılmasına da olanak bulunmaması karşısında, yeni kanun ve yönetmelik hükümlerine göre davacı hakkında tesis edilen işlemde mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Davacı, Komiser yardımcılığı rütbesinde kanuni bekleme süresini doldurduğunu, olumsuz sicil nedeniyle komiserliğe yükseltilmemesinin ikinci kez cezalandırılma amacına yönelik olduğunu; Zira, emsallerine göre rütbe terfi yönünden beş yıl geride kaldığını; mahkemece, 3201 sayılı yasada yapılan değişikliklerin lehine olan hükümlerinin yanlış yorumlanması sonucu terfi yönünden mağdur edildiğini ileri sürmekte ve İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulmasını istemektedir.

Savunmanın Özeti: Temyizi istenen kararın usul ve kanuna uygun olduğu, ileri sürülen nedenlerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesine uymadığı, bu nedenle istemin reddi gerekeceği yolundadır.

Danıştay Tetkik Hakimi: … Düşüncesi: İdare Mahkemesince verilen karar ve dayandığı gerekçe hukuk ve usule uygun olup, bozulmasını gerektirecek bir neden de bulunmadığından anılan kararın onanması gerektiği düşünülmüştür.

Danıştay Savcısı: … Düşüncesi: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir. Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA