KÜNYE
Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2018/2118 E., 2023/3343 K.·T.C. Danıştay Onikinci Daire
- Karar tarihi
- 8 Haziran 2023
- Esas No
- 2018/2118
- Karar No
- 2023/3343
- Temyiz eden (davalı)
- ... Valiliği
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
593 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Adana İli, Yüreğir İlçesi, ... İlkokulunda hizmetli olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98. maddesi uyarınca memuriyetine son verilmesine ilişkin Adana İl Milli Eğitim Müdürlüğünün ... gün ve ... sayılı işleminin iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında aynı neviden (basit yaralama) olmasına karşın, ayrı tarihlerde işlenen (biri 24/11/2013, diğeri ise 19/02/2015 gününde) 2 ayrı suç nedeniyle 2 ayrı hapis cezasına hükmolunduğu,
dava konusu işlemin hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesi noktasında tartışılması gereken hususun, farklı tarihlerde işlenen suçların karşılığı olan hapis cezalarının herbirinin 657 sayılı Kanun'un 48. maddesinde belirtilen 1 yıllık süreden az olmasına karşın, söz konusu hapis cezalarının toplamının 1 yıldan fazla olması halinde 657 sayılı Kanun'un 98. maddesi uyarınca memuriyet görevine son verilip verilemeyeceği olduğu,
657 sayılı Kanun'un 48. maddesinde, "... kasten işlenen 1 suçtan dolayı 1 yıl..." ibaresine yer verildiği hususu dikkate alındığında, farklı zamanlarda işlenen birden fazla hapis cezasının toplamının madde kapsamında değerlendirmesinin olanaklı olmadığı, 2 ayrı suç nedeniyle davacıya verilen hapis cezalarının herbirinin 1 yıldan az süreye ilişkin olduğu, bu nedenle 657 sayılı Kanun'un 48. maddesindeki mahkumiyete ilişkin şartı kaybetmediği sonucuna varıldığından, aynı Kanun'un 98. maddesi uyarınca görevine son verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı;
öte yandan, hukuka aykırılığı saptanan işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarının, davanın açıldığı 05/05/2017 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline ve davacının yoksun kaldığı özlük ve parasal hakların 05/05/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 12. Daire, E. 2018/2118, K. 2023/3343, 8 Haziran 2023 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama