Danıştay 12. Daire E.2018/3271 K.2020/4033

Dava konusu istem: Türkiye İş Kurumunda sözleşmeli personel statüsünde iş ve … olarak görev yapmakta iken, 6495 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca kadrolu iş ve meslek danışmanı olarak atanan davacı tarafından, sözleşmeli personel olarak görev yapmakta iken almış olduğu özlük ve ücrete ilişkin haklarının kadrolu personel statüsünde de korunması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal tutarın hak ediş tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince, davacının, 6495 sayılı Kanun uyarınca kadrolu personel statüsüne atandığı, maaşında oluşan azalmasının sebebinin de yasal düzenlemeden kaynaklandığı, 6495 sayılı Kanun uyarınca memur olarak atananların özlük haklarının eğitim durumları ve hizmet süreleri gözetilmek suretiyle kadro unvanına göre belirlendiği, idarenin ilave bir ödeme yapmasının Kanunen mümkün olmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Mahkeme kararının eksik incelemeye dayandığı, tartışılması ve değerlendirilmesi talep edilen konuların Mahkemece dikkate alınmadığı, görev ve sorumluluğu değişmediği halde sırf kadrolu çalıştığı gerekçesiyle maaşında azalma meydana gelmesinin hukuka aykırı olduğu, eşit işe eşit ücret ödenmesinin yasal mevzuat ve uluslararası antlaşmalar gereğince zorunluluk olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.