Danıştay 12. Daire E.2018/4113 K.2021/5813

Dava konusu istem: ... İl Emniyet Müdürlüğünde teknisyen yardımcısı olarak görev yapmakta iken disiplin cezası sonucu 15/01/2000 tarihinde görevine son verilen ve 01/10/2013 tarihi itibarıyla emekliye ayrılan davacı tarafından, 5510 sayılı Kanun'un Geçici 56. maddesi gereğince hizmet süresine eklenen açıkta geçen 6 yıl 27 günlük süreye ilişkin aylıklarının tarafına ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 15/12/2015 tarihli işlemin iptali ile söz konusu sürelere ait aylıklarının ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince. 5525 sayılı Kanun ile disiplin cezası affedilen personelin, daha sonra disiplin cezalarının affedildiği tarihe kadarki süreler için sigorta primlerinin ilgili kamu idarelerince yatırılması ve sigortalılıklarının bu hükümlere göre değerlendirilmesi yönünde düzenleme getirildiği,

ancak bu süreler için kendilerine maaş veya maaş farkı ödenmesine ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığı gibi 5510 sayılı Kanun'un geçici 44. maddesinin son fıkrasında, bu madde uyarınca ilgililer adına kesenek ve kurum karşılığı ödenmiş olmasının, bu kişiler için emekli ikramiyesi farkı veya geriye dönük olarak maaş farkı ödenmesini gerektirmeyeceğinin açıkça düzenlemiş olduğu, kanun koyucunun af kanunundan faydalanan kişilere, maaş veya maaş farkı ödenmesini öngörmediği,

bu durumda 5510 sayılı Kanun'un Geçici 56. maddesi gereğince hizmet süresine eklenen (6 yıl, 27 gün) süreye ilişkin olarak geriye dönük maaş farklarının ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Açıkta geçen sürelerin Kanun hükmü gereğince memuriyette geçmiş sayılarak kazanılmış hak aylığında değerlendirilmesi nedeniyle anılan döneme ilişkin aylıklarının da ödenmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma süresinde verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.