Danıştay 12. Daire E.2018/4324 K.2021/4894

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Emekli Sandığı iştirakçisi iken vefat eden eşinin 2303 sayılı Kanun hükümleri uyarınca 18/09/1980-25/03/1984 tarihleri arasında belediye başkanı olarak görev yaptığından bahisle makam ve görev tazminatından yararlandırılması ve yoksun kaldığı parasal haklarının 01/10/2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 12/05/2014 tarihli işlemin iptali ile parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; davacının eşinin 18/09/1980-25/03/1984 tarihleri arasında 2303 sayılı Kanun hükümleri gereğince belediye başkanlığı görevine atandığı, anılan Kanun ve 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu’nun Ek 68. maddesinde yer alan düzenlemelerde, belediye başkanlarına makam ve buna bağlı olarak görev tazminatı ödenebilmesi için belediye başkanlığı görevinin seçilerek veya atanarak yürütülmüş olması konusunda herhangi bir ayrıma yer verilmediğinden aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline ve davacının mahrum kaldığı makam ve görev-temsil tazminatının davalı idareye başvurduğu tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2303 sayılı Kanun uyarınca yürütülen belediye başkanlığı görevinin vekaleten yerine getirildiği, 5434 sayılı Kanun ve 657 sayılı Kanun'da vekaleten yürütülen görevlerden dolayı makam ve görev tazminatı ödeneceğine dair düzenleme bulunmadığı, bu nedenle dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, ayrıca idarelerinin harçtan muaf olduğu ve kurumdan alacaklı olanlara faiz ödenmesi hususunda mevzuatta hüküm bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.