Danıştay 3. Daire E.2018/4326 K.2021/4172

Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2010 ve 2011 yılları için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2010 yılının Ocak- Mart ve Ekim-Aralık ile 2011 yılının Ocak - Mart dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının hakkında tesis edilen mükellefiyet işlemini öğrenmesi üzerine ... tarih ve ... sayılı dilekçesine cevaben adına düzenlenen dava konusun tarhiyatlara ilişkin ihbarname ve eklerinin 29/03/2017 tarihinde tebliği sonrasında dava açıldığının anlaşıldığı olayda, ihbarnamelerin tebliğ edilemediğine dair tebliğ alındısı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde belirtilen şahısların imzasına yer verilmek suretiyle tutanak haline getirilmediğinden ilanen tebliğ koşullarının oluştuğundan söz edilemeyeceği, dolayısıyla beş yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra davacının talebi üzerine tebliğ edilen tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına sahte fatura ticareti yaptığından adına düzenlenen ihbarnamelerin bilinen adresinde bulunmadığından ilanen tebliğ edildiği, tarhiyatın zamanaşımına uğramadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddiyle Vergi Dava Dairesinin kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.