Danıştay 12. Daire E.2018/5425 K.2021/5227

Dava konusu istem: Davacı tarafından, askerlik görevini yerine getirmekte iken 03/02/2002 tarihinde nöbet esnasında vefat eden oğlundan dolayı vazife malullüğü aylığı bağlanması talebiyle 22/12/2014 tarihinde yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince, davacının, askerlik görevini yapmakta iken … tarihinde nöbet tuttuğu esnada, kendisine zimmetli bulunan ateşli silah ile intihar neticesinde yaşamını yitirdiği; intihar olayının, askerlik görevinin neden ve etkisiyle oluştuğuna ilişkin somut herhangi bir veri bulunmadığı; 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'nun 48. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde açıkça, intihara teşebbüs halinde vazife malullüğüne ilişkin kuralların uygulanmayacağının düzenlendiği hususu dikkate alındığında, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Askerlik görevi nedeniyle yaşanan psikolojik rahatsızlık nedeniyle şehit olunduğu, Anayasa'da sosyal güvenlik hakkının bulunduğu, uluslararası sözleşme hükümleri ile tanınan yaşam hakkının ihlal edildiği, meydana gelen mağduriyetin sosyal devlet ilkesi mucibinde giderilmesinin gerektiği, konuya ilişkin emsal yargı kararlarının bulunduğu, askerlik görevinin niteliği gereği zor ve insanlarda psikolojik rahatsızlığa sebep olan bir vazife olduğu, bu nedenle vazife malullüğü hükümlerinin uygulanması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.