Danıştay 12. Daire E.2018/5878 K.2021/5398

Dava konusu istem: ...Gazi Fişek Fabrikası Bakım Onarım Müdürlüğünde mühendis olarak görev yapan davacının, 5510 sayılı Kanun'un 40 . maddesine istinaden fiili hizmet süresi zammı uygulamasının durdurulması işleminin iptal edilerek, yoksun kaldığı tüm süreyi kapsayacak şekilde fiili hizmet süresi zammından yararlandırılması için yaptığı başvurunun reddine ilişkin ...tarih ve ...sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince; davacının görev unvanının 5510 sayılı Kanun'un fiili hizmet süresi zammına ilişkin 40. maddesinde yer almadığı, 5510 sayılı Kanun'un 5434 sayılı Kanun'a ilişkin geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 4. maddesinde de 5434 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında fiili hizmet süresi zammından yararlananların bu madde kapsamında fiili hizmet süresi zammından yararlanmaya devam edecekleri yolunda bir hükme yer verilmediği dikkate alındığında, davacının 5510 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra da fiili hizmet süresi zammından yararlandırılması için yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

5434 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında fiili hizmet süresi zammından faydalanmakta iken 5510 sayılı Kanun'da kapsam dışı bırakılmasının hukuka aykırı olduğu, riskli ve sağlığa zararlı işleri yapanların fiili hizmet süresi zammından faydalandırılmamasının Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırılık teşkil ettiği belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.