Danıştay 12. Daire E.2018/5940 K.2021/5373

Dava konusu istem: 29/09/1992 tarihinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na tabi olarak çalışmaya başlayan ve 14/04/2014 tarihinde istifa etmek suretiyle görevinden ayrılan davacı tarafından, ilk çalışmaya başladığı tarihte yürürlükte bulunan ilgili mevzuat uyarınca emeklilik için gerekli 20 yıllık hizmet süresini tamamladığından bahisle, emekli aylığı bağlanarak ikramiye ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince.

29/09/1992 tarihinde memuriyete başlayan ve 06/08/1974 doğum tarihli olan davacının, 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun 23/05/2002 tarih ve 4759 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile yeniden düzenlenen Geçici 205. maddesinin birinci fıkrasının (k) bendi uyarınca, 23/05/2002 tarihi itibarıyla toplam 9 yıl, 7 ay, 27 gün hizmetinin bulunduğu, 20 yıllık emeklilik hizmet süresini doldurmaya da 10 tam yıldan fazla, 11 tam yıldan daha az süresinin kaldığı,

bu hizmet süresine göre emekliye ayrılma yaşının (49) olduğu dikkate alındığında, hizmet süresini doldurmuş olmakla birlikte anılan Kanun'da öngörülen yaş haddini doldurmaması nedeniyle, davacıya emekli ikramiyesi ödenmesi ve emekli aylığı bağlanması mümkün olmadığından, davacının bu yöndeki başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Göreve başladığı tarihteki ilgili mevzuat uyarınca emeklilik için gerekli hizmet süresini tamamlamasından dolayı görevinden ayrıldığı, ancak sonraki yasal değişiklikler uyarınca yaş şartı gerekçe gösterilerek emeklilik talebinin reddedildiği, çalışmaya başladığı dönemde mevcut olmayan yasal düzenlemenin kendisi hakkında uygulanamayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.