Danıştay 12. Daire E.2018/5950 K.2021/5246

Dava konusu istem: Öğretmen olarak görev yapmakta iken 1996 tarihinden itibaren 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu kapsamında aylık bağlanan, sonrasında 17/01/2003 tarihinde tekrar öğretmen olarak göreve başlayarak 15/04/2014 tarihinden itibaren tarafına ikinci kez emekli aylığı bağlanan davacı tarafından, 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesine aykırı şekilde,

emekli aylığı almakta iken tekrar göreve başladığından bahisle aylıklarının kesilmesi ve ''Fazla veya Yersiz Ödemelerin Tahsiline İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik''in 5. maddesinin ikinci fıkrasına istinaden geriye doğru 10 yıl gidilmek suretiyle 01/05/2004 - 30/07/2014 tarihleri arası aylık ve ek ödeme tutarı 109.085,15-TL ile faiz tutarı 42.988,72-TL olmak üzere toplam 152.073,87-TL borç çıkarılmasına ilişkin işleme karşı yapılan itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; dava konusu uyuşmazlığın, borç çıkarmaya ilişkin işlemin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 96. maddesine göre mi yoksa mülga 5434 sayılı T.C.

Emekli Sandığı Kanunu'nun 121. maddesine göre mi tesis edilmesi gerektiğinden kaynaklandığı, bakılan davada, öğretmen iken emekliye ayrıldıktan sonra tekrar öğretmenliğe atanan davacının, Emekli Sandığı'na tabi bir kadroya atanmış olmakla, tekrar öğretmen olarak atandığı tarihten itibaren emekli aylıklarının kesilmesi gerektiği açık ise de, 5510 sayılı Kanun'un "5434 sayılı Kanuna İlişkin Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 4. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce memur statüsünde bulunan ve Sandıktan emekli aylığı alan davacı açısından, 5434 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiği,

dolayısıyla anılan Kanun'un 121. maddesi uygulanarak hatalı ödemelerin belirlendiği tarihten geriye doğru 5 yıllık süreyle yersiz ödenen emekli maaşı tutarlarının davacı adına borç çıkarılarak tahsili yoluna gidilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, 5510 sayılı Kanun'un 96. maddesi uygulanmak suretiyle toplam 10 yıl geriye gidilerek borç çıkarılmasına ilişkin işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kurumdan olan alacaklarından dolayı ilgililere faiz ödeneceğine ilişkin olarak ilgili mevzuatta herhangi bir kural bulunmamasına rağmen bu yönde hüküm kurulmasının hukuka aykırılık teşkil ettiği, ayrıca muafiyete rağmen yargılama giderleri arasında harca hükmedilmesinin de bozma sebebi teşkil ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.