Danıştay 12. Daire E.2018/5960 K.2021/5411

Dava konusu istem: 1982-1996 yıllarında Emekli Sandığına tabi (13 yıl 10 ay 13 gün) hizmeti, 1996-2007 yılları arasında da Bağ-Kur’a tabi (11 yıl 5 ay 16 gün) hizmeti bulunan ve 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun kapsamında hizmet birleştirmesi yapılarak 01/08/2007 tarihinden itibaren Bağ-Kur üzerinden yaşlılık aylığı almaya başlayan davacı tarafından.

Bağ-Kur yerine Emekli Sandığından emekli aylığı bağlanması ve intibak işlemlerinin buna göre yapılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile dava konusu işleme dayanak olan 2829 sayılı Kanun'un 8. maddesindeki "son yedi yıllık" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle, iptali talebiyle Anayasa Mahkemesine başvurulmasına karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .. İdare Mahkemesince; davacının Anayasa'ya aykırılık iddiası yerinde görülmeyerek işin esası hakkında yapılan değerlendirme neticesinde.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 4. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen mülga 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun'un 8. maddesiyle, birleştirilmiş hizmet süreleri toplamı üzerinden, son yedi yıllık hizmet süresi içinde, hizmet süresi fazla kurum tarafından, kendi mevzuatına göre aylık bağlanmasının öngörüldüğü; uyuşmazlık konusu olayda, davacının 01/08/2007 tarihinde emekli olduğu, emekli olmadan önceki son yedi yıllık hizmet süresinin tamamının Bağ-Kur kapsamında bulunduğu;

buna göre, davacının 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu kapsamında emekli edilmesinin yasal olarak mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Emekli Sandığına tabi hizmeti daha fazla olduğu halde, Bağ-Kur üzerinden emekli edilmesine dayanak teşkil eden 2829 sayılı Kanun'un 8. maddesindeki "son yedi yıllık" ibaresinin, Anayasa'nın 2, 10. ve 61. maddeleri ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 14. maddesine aykırı olduğu; Mahkemece, Anayasa'ya aykırılık iddiası ciddi bulunmamakla birlikte, kararda bu hususla ilgili gerekçeye yer verilmediği, bu nedenle Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacının Anayasaya aykırılık iddiası ciddi görülmeyerek, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.