Danıştay 12. Daire E.2019/1539 K.2023/3169

Dava konusu istem: … Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünde memur (hizmetli) olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 94, 96 ve 97. maddeleri uyarınca 19/06/2017 tarihinden geçerli olmak üzere görevden çekilmiş sayılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; davacının 19/06/2017-30/06/2017 tarihleri arasında görevine gelmediğinin tespit edilerek dava konusu işlemin tesis edildiği, davacının göreve gelmediği belirtilen tarihlere ilişkin tutanaklar tutulduğu, belirtilen tarihlere ilişkin olarak davacı tarafından herhangi bir hastane raporu veya resmi belge ile ispatlanabilen bir mazeret de ileri sürülemediği anlaşıldığından, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 94. maddesinde belirtilen şartların davacı açısından gerçekleştiği ve tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; her ne kadar davacının görevinden çekilmiş sayılmasına esas alınan 19/06/2017-30/06/2017 tarihleri arasında 12 gün süreyle göreve gelmediği günlere yönelik mazeret olarak kabul edilebilecek dosyaya sunulan bir belge bulunmamakta ve davacının anılan tarihlerde göreve gelmediği sabit ise de; davacının göreve gelememe nedeni olarak,

bu dönemde geçirdiği psikolojik, ruhsal ve depresif sorunları nedeniyle yaşadığı şiddetli rahatsızlığı olduğunu beyan ettiği, bu beyanını destekleyebilecek nitelikte Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi ile Ankara Ulus Hastanesinden aldığı raporlarının dosyada mevcut olduğu hususları ile diğer bilgi ve belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının 19/06/2017 - 30/06/2017 tarihleri arasında göreve gelmemesine dair eyleminde geçirdiği psikiyatrik rahatsızlığının etkisi olabileceğinden, bu döneme ilişkin mazereti bulunduğunun kabulünün hakkaniyet gereği olduğu;

öte yandan, davalı idarece, davacının hakem hastaneye sevkinin yapılarak, aldırılacak sağlık raporu sonucuna göre göreve gelmediği günler yönünden göreve gelmeme iradesinde bu rahatsızlığının etkisinin olup olmadığı ve sürekli hale gelen rahatsızlığının görev yapmaya halen engel olup olmadığının değerlendirilmesi, bu değerlendirme sonucuna göre de, eğer tedavisi tamamlanmış ise göreve başlatılabileceği, göreve başlatılamayacak ise, 1998 yılından bu yana memuriyeti bulunan davacının, 657 sayılı Kanun'un 105. maddesi ve 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri çerçevesinde işlem tesis edilmesi yoluna gidilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından,

sözü edilen bu hususlar göz önüne alınmadan, davacının mazeretsiz göreve gelmediğinden bahisle 657 sayılı Kanunun 94.maddesi gereğince memuriyetten çekilmiş sayılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının izinsiz ve habersiz göreve gelmemeyi alışkanlık haline getirdiği ve bu kapsamda müteaddit kereler hakkında disiplin cezası işlemi uygulandığı, buna rağmen durumunda hiçbir iyileşme olmadığı, işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı, davacı hakkında Devlet memurluğundan çıkarma işlemi tesis edilebilecekken müstafi sayılmasının lehine olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; 29/10/2021 tarih ve 31643 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 85 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin 1. maddesi uyarınca davalı Çevre ve Şehircilik Bakanlığı yerine Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı hasım mevkine alınarak işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.