Danıştay 12. Daire E.2019/1910 K.2020/3371

Dava konusu istem: Mersin Defterdarlığında hazine avukatı olarak görev yapan davacı tarafından, mesai giriş ve çıkışlarında tüm Defterdarlık personeline (avukatların adliyedeki inceleme, keşif ve danışma gibi görevleri dikkate alınmak kaydıyla) mesai takip defterini imzalama zorunluluğu getiren 07/04/2014 tarihli işlem ile belirtilen işlemin uygulanması talimatını içeren 07/04/2014 tarihli işlemin hazine avukatlarına yönelik kısmının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince, avukatlık hizmetinin masa başında yürütülebilen hizmetlerden olmadığı, yapılan düzenleme sonucu avukatların adliyeye intikalinde süre sıkıntısı yaşanabileceği, keşif ve duruşma görevlerinin ise mesai bitiminden sonrasına sarkabileceği, her ne kadar avukatlara adliyedeki inceleme, keşif ve danışma gibi görevleri dikkate alınmak suretiyle imza zorunluluğu getirilmiş olsa da, davacının dosya incelemesi gibi durumlarda gecikme nedenini belgelemesine imkan bulunmayacağı, dolayısıyla dava konusu işlemlerin davacının avukatlık görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olacağı,

öte yandan Devlet memuru olan kurum avukatlarının, görevin gerekleri dışındaki bir nedenle mesaiye devam etmemeleri halinde disiplin cezasıyla cezalandırılmalarına imkan bulunduğu gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının 16/09/2014 tarihi itibarıyla emekli olarak görevinden ayrılması nedeniyle davanın konusuz kaldığı, karar gerekçesinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda yer alan düzenlemelere aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.