Danıştay 12. Daire E.2019/7850 K.2023/3639

Dava konusu istem: Türkiye Elektrik İletişim A.Ş. Genel Müdürlüğü Edirne 20. Bölge Müdürlüğü Emlak ve Kamulaştırma Başmühendisliğinde harita teknikeri olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, TEİAŞ Yönetim Kurulunun … tarih ve … sayılı kararı ile onaylanan Yüksek Disiplin Kurulunun … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında, farklı metodlar kullanarak ve amirleri yanıltacak şekilde masraf belgelerini ibraz ve beyan ederek, kendisine tevdi edilen avanslardan 57.431,50-TL'yi zimmetine geçirdiğinden bahisle adli ve idari soruşturma başlatıldığı.

Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmada, suç duyurusu ekinde bulunan tüm evrakların bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişinin yapmış olduğu inceleme sonucunda düzenlediği 27/02/2018 tarihli raporda; "...harcama belgelerinin gelmesi ile avansın kapatılması yoluna gidildiği, bu durumun da hayatın olağan akışına uygun olduğu, dolayısı ile şüphelinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı"nın belirtildiği,

soruşturma sonucunda Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının … tarih K:… sayılı kararı ile "...ihbar evrakı, idari tahkikat dosyası, aldırılan bilirkişi raporu, şüpheli savunması ve tüm dosya kapsamından şüpheliye ihbara konu eylemler kapsamında herhangi bir kusur ve sorumluluk izafe edilemeyeceği..." belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, anılan kararın, ... Sulh Ceza Hakimliğinin … tarih.

D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verilerek kesinleştiği; bu durumda, adli soruşturma sırasında alınan bilirkişi raporu, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve bu karara karşı yapılan itirazın reddi kararları karşısında; davacının isnat edilen "Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak" eyleminin sübuta ermediği kesin biçimde saptanmış olduğundan, davacı hakkında tesis edilen işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ceza hukuku ile disiplin uygulamalarının arasında amaç, kapsam, usul ve sonuçlar bakımından temel farklılıklar olduğu, kanun koyucunun her iki alanı farklı olarak değerlendirdiği, bu nedenle de 657 sayılı Kanun'un 131. maddesinin düzenlendiği, disiplin soruşturmasının, ceza soruşturma ve kovuşturmasından bağımsız olarak değerlendirilmesi gerektiği, karara esas alınan bilirkişi raporunda davacının, hayatın olağan akışına uygun olarak tarif ettiği eylemlerin idari noktada analizi yapılmadan raporun karara esas alınmasının hukuka aykırı olduğu, davacının iade ettiği tutarın, hesaplanan zimmet miktarına yakın olmasının eylemlerin bilerek ve isteyerek yapıldığının bir göstergesi olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.