Danıştay 12. Daire E.2020/3573 K.2023/6076

Davanın konusu

Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Usul ve Esasların, 4046 sayılı Yasa'nın 22. maddesi uyarınca Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğüne naklen atanan personele ödenen döner sermaye ek ödemesinin aylıklarından mahsup edilmesine dayanak oluşturan 4. maddesinin (e) fıkrası ile disiplin cezası verilen personele belli sürelerle ek ödeme yapılmayacağını öngören aynı maddenin (h) fıkrasının iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI

5535 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 16. maddesinde.

Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü merkez ve taşra teşkilatı kadrolarında görev yapan 657 sayılı Kanun'a tabi personele döner sermaye gelirlerinden ek ödeme yapılmasının hükme bağlandığı, anılan hükümde 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi uyarınca nakledilen personele yapılacak ek ödemelerin fark tazminatı hesabına dahil edilmesi için her hangi bir düzenleme getirilmediği, Kanun'da bulunmayan hususun dava konusu Usul ve Esasların 4. maddesinin (e) fıkrası ile uygulamaya konulmasının hukuka ve Anayasa'da yer alan eşitlik ilkesine aykırı olduğu,

aynı maddenin (h) fıkrasında olumsuz sicil alanlara bir yıl süreyle, 657 sayılı Kanun'un 125. maddesine göre cezalandırılanlardan uyarma cezası alanlara bir ay, kınama cezası alanlara üç ay, aylıktan kesme cezası alanlara altı ay, kademe ilerlemesi cezası alanlara ise bu süre boyunca ek ödeme yapılmayacağı düzenlemesinin, ikinci bir cezalandırma olduğu ileri sürülerek iptali istenilmektedir.

DAVALININ SAVUNMASI

Dava konusu Usul ve Esasların 4. maddesinin (h) fıkrasının yargı kararlarıyla kısmen iptal edildiği, bu kısımlar hakkında karar verilmesine yer olmadığı, 4046 sayılı kanun'un 22. maddesi uyarınca döner sermaye gelirlerinden ödenen ek ödeme tutarının fark tazminatında dikkate alınmasının zorunlu olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

2577 sayılı Kanun uyarınca Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarınca verilen kararlara uyulması zorunlu olduğundan, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uyulmak suretiyle, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenecek vekalet ücretinin, davalı idareye ödenmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI

Şenol BOLAT

DÜŞÜNCESİ

Davacı Sendikanın vekili tarafından, Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Usul ve Esasların, 4046 sayılı Yasa'nın 22. Maddesi uyarınca Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü emrine naklen atanan personele ödenen döner sermaye ek ödemesinin aylıklarından mahsup edilmesine dayanak oluşturan 4. maddesinin (e) fıkrası ile disiplin cezası verilen personele belli sürelerle ek ödeme yapılmayacağını öngören aynı maddenin (h) fıkrasının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, Danıştay Beşinci ve Onbirinci Daireleri Müşterek Kurulunun 06/04/2012 günlü, E:2010/1367, K:2012/1649 sayılı kararıyla; davaya konu Usul ve Esasların 4. maddesinin (h) fıkrasında yer alan "...uyarma cezası alanlara bir ay..." ,"...kınama cezası alanlara üç ay...“ ve "...aylıktan kesme cezası alanlara altı ay..." ibareleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, aynı fıkradaki "...kademe ilerlemesinin durdurulması cezası alanlara kademe ilerlemesinin durdurulması süresince..." ek ödeme yapılmayacağı yolundaki düzenlemenin iptaline,

Usul ve Esasların 4. maddesinin (e) fıkrasının iptali istemi yönünden davanın reddine karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Dairelerince 09/12/2015 tarih ve E:2014/2813, K:2015/4965 sayılı kararla; davacı tarafından temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına, davalı idarenin temyiz isteminin ise kabulü ile, anılan Müşterek Kurul kararının idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden bozulmasına hükmedildiği,

davacı Sendika vekili tarafından bu kararın düzeltilmesi isteminin de, anılan Kurulca verilen 16/01/2017 gün ve E:2016/5453, K:2017/8 sayılı kararla incelenmeksizin reddedildiği anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49’uncu maddesinin 1'inci fıkrasında. Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarına karşı Danıştayda temyiz yoluna başvurulabileceği, 2’nci fıkrasında, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın; görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, hukuka aykırı karar verilmesi ve usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı.

4’üncü fıkrasında, Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde bu madde ile ısrar hariç 50’nci madde hükümlerinin kıyasen uygulanacağı hükme bağlandığından; ilk derece mahkemesi sıfatıyla bakılan davaların temyiz incelemesi sonucu ilgili dava daireleri kurulunca; usul veya esas bakımından yeninden bir araştırma, inceleme yapılmasını veya maddi ve hukuki olayın yeninden yorumlanmasını gerektirmeyecek şekilde verilen bozma kararlarına karşı, ilk kararı veren Danıştay dava dairesine “ısrar hakkı” tanınmamıştır.

Dolayısıyla, kararı bozulan Danıştay dava dairesi, yasa gereği bozma kararına uymak zorundadır.

Belirtilen nedenle anılan Müşterek Kurul kararının, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmı yönünden İdari Dava Daireleri Kurulu'nun anılan bozma kararı doğrultusunda hüküm kurulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Danıştay Beşinci ve Onbirinci Daireleri Müşterek Kurulunun 06/04/2012 tarih ve E:2010/1367, K:2012/1649 sayılı davanın kısmen ret, kısmen iptal, kısmen karar verilmesine yer olmadığı yolundaki kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 09/12/2015 tarih ve E:2014/2813, K:2015/4965 sayılı kararıyla; davanın kısmen reddine ilişkin kısmı yönünden davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmının bozulduğu, davacı tarafından temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına kesin olarak karar verildiği görüldüğünden, bozma kararı uyarınca, bozulan kısma yönelik olarak Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ

Dava, Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü Personeline Yapılacak Ek Ödemeye İlişkin Usul ve Esasların, 4046 sayılı Yasa'nın 22. maddesi uyarınca Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğüne naklen atanan personele ödenen döner sermaye ek ödemesinin aylıklarından mahsup edilmesine dayanak oluşturan 4. maddesinin (e) fıkrası ile disiplin cezası verilen personele belli sürelerle ek ödeme yapılmayacağını öngören aynı maddenin (h) fıkrasının iptali istemiyle açılmıştır.

Danıştay Beşinci Dairesinin 03/10/2006 tarih ve E:2006/5610, K:2006/4402 sayılı davanın ehliyet yönünden reddi yolundaki kararının, İdari Dava Daireleri Kurulunun 12/11/2009 tarih ve E:2007/334, K:2009/2190 sayılı kararıyla bozulması üzerine.

Danıştay Beşinci ve Onbirinci Daireleri Müşterek Heyetince, 06/04/2012 tarih ve E:2010/1367, K:21012/1649 sayılı kararla dava konusu Usul ve Esaslar'ın 4. maddesinin (h) fıkrasında yer alan "...uyarma cezası alanlara bir ay..." ,"...kınama cezası alanlara üç ay...“ ve "...aylıktan kesme cezası alanlara altı ay..." ibarelerinin iptali istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, aynı fıkradaki "...kademe ilerlemesinin durdurulması cezası alanlara kademe ilerlemesinin durdurulması süresince..." ek ödeme yapılmayacağı yolundaki düzenlemenin iptaline,

Usul ve Esasların 4. maddesinin (e) fıkrasının iptali istemi yönünden davanın reddine karar verilmiştir. Anılan kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine İdari Dava Daireleri Kurulunun 09/12/2015 tarih ve E:2014/2813, K:2015/4965 sayılı kararıyla; davacının temyiz istemi yönünden, temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına, davalı idarenin temyiz isteminin ise

kabulü ile anılan Müşterek Kurul kararının idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yönünden bozulmasına karar verilmiş, davacı Sendika tarafından bu kararın düzeltilmesi istemi de, anılan Kurulca verilen 16/01/2017 tarih ve E:2016/5453, K:2017/8 sayılı kararla reddedilmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

ESAS YÖNÜNDEN

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin yargılama giderleri konusunda yollama yaptığı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış; 326. maddesinde ise, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği hüküm altına alınmıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun "Avukatlık Ücreti" başlıklı 164. maddesinde, avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği; 168. maddesinin son fıkrasında ise, avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.

Öte yandan, 02/11/2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 6. maddesi ile, idareleri idari yargı mercilerinde temsil etme yetkisi, hukuk birimi amirlerine, muhakemat müdürlerine, hukuk müşavirlerine ve avukatlara tanınmış;

aynı Kanun Hükmünde Kararname'nin 14. maddesinde ise, "Tahkim usulüne tabi olanlar dahil adli ve idari davalar ile icra dairelerinde idarelerin vekili sıfatıyla hukuk birimi amirleri, muhakemat müdürleri, hukuk müşavirleri ve avukatlar tarafından yapılan takip ve duruşmalar için, bu davaların idareler lehine neticelenmesi halinde, bunlar tarafından temsil ve takip edilen dava ve işlerde ilgili mevzuata göre hükmedilmesi gereken tutar üzerinden idareler lehine vekâlet ücreti takdir edilir. " düzenlemesine yer verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay Dava Daireleri kararlarına karşı Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği; 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, İdari Dava Dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların İdari Dava Daireleri Kurulunca temyizen inceleneceği; 2577 sayılı Yasanın 49. maddesinin 4. fıkrasında da idare mahkemelerinin bozmaya uymayarak eski kararında ısrar edebileceği ancak Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarına uyulmasının zorunlu olduğu kurala bağlanmış; böylece Danıştay dava dairelerine, ilk derece mahkemesi olarak verdikleri kararların temyizen bozulması halinde ısrar olanağı tanınmamıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bu durumda, davalı idare Meteoroloji Genel Müdürlüğünün davasını hukuk müşaviri aracılığıyla takip ettiği ve hukuk müşaviri tarafından hukuki yardımda bulunulduğu anlaşıldığından, kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamında davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.