Danıştay 12. Daire E.2022/3547 K.2024/2079

Dava konusu istem: Bolu ili, Mudurnu ilçesi, ... Köyü, ...

Mahallesi Camiinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendi kapsamında sözleşmeli imam-hatip olarak görev yapan davacının, Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 5. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan ortak nitelik şartını kaybettiğinden bahisle 657 sayılı Kanun'un 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca görevine son verilmesine ilişkin Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararının iptali ile görevine iade edilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddi üzerine,

anılan kararın iptali ile parasal haklarının görevine son verildiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının B.Ç.'yi aracına alarak gece geç saatlerde Gölcük Tabiat Parkı'na götürmesi ve araçta bir süre yalnız kalmaları toplum tarafından hoş karşılanmayacak bir davranış olsa da, B.Ç.'nin ifadelerine yönelik davacının itirazları da dikkate alındığında, bu fiilin tek başına davacının ortak nitelik şartını kaybettiğini ortaya koyacak nitelikte bulunmadığı,

yaşanan olay idari soruşturma ve adli kovuşturmaya konu olmuş, bu kapsamda başka kişilerce öğrenilmiş ise de davacının söz konusu eylemlerinin çevresinde bilinir olduğundan da söz edilemeyeceği, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı,

diğer taraftan, hukuka aykırılığı saptanan dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı maaş ve diğer özlük haklarının davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle yoksun kaldığı maaş ve diğer özlük haklarının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren (faizin başlangıç tarihi dava tarihi olan 11/12/2020 tarihinden sonra olmak üzere) işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesince; davacının üniversite öğrencisi B.Ç. ile arasında yaşanan olayların adli makamlara intikal ettiği, uyuşmazlık konusu olayda B.Ç.'nin ilk beyanının esas alınması gerektiği, B.Ç.'nin, olay yerine gelen arkadaşının ve güvenlik görevlisinin ifadesinin birbiriyle örtüştüğü ve davacının gecenin geç saatlerinde yolda bulunan B.Ç.'yi arabasına aldıktan ve hastaneye bıraktıktan sonra onu bekleyip, yine gece geç saatte, kapalı olduğu halde, Gölcük Tabiat Parkı'na götürmesi, ona sarılmak istemesi,

aralarındaki bağrışma sırasında B.Ç.'nin küpesinin davacının arabasına düşmesi ve polis tarafından bulunması hususları göz önüne alındığında; davacının ortak nitelik şartını kaybetmesi nedeniyle sözleşmenin feshedilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İftira sonucunda hakkında adli ve idari soruşturma açıldığı, B.Ç.'nin şikayetinden vazgeçme dilekçesi sunup tüm iddialarının gerçek dışı olduğunu beyan ettiği, atfedilen fiilin alenileşmediği ve sosyal çevresine yansımadığı, savunmasının alınmadığı, temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu işlemin hukuka, kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.