Danıştay 12. Daire E.2022/4583 K.2022/5815

Dava konusu istem: İstanbul Süreyyepaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde hemşire unvanı ile görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 108. maddesine istinaden isteği dışında ücretsiz izne çıkarılmasına yönelik İstanbul Valiliğinin … tarih ve E… sayılı işlemi ile göreve dönme istemiyle yaptığı başvurunun reddedilmesine yönelik Sağlık Bakanlığının … tarih ve E… sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; dava konusu işlemlerin iptaline, yoksun kalınan parasal hakların davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu olan İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı idarelerin istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davalı idarelerden İstanbul Valiliği tarafından anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Bölge İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla; Mahkemece verilen karara yönelik istinaf başvurusu üzerine verilen kararın kesin olduğu ve 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan temyize tabi davalardan olmadığı anlaşıldığından, kesin olarak verilen karara karşı temyiz başvurusunda bulunulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlığın temyize tabi olduğu; esasa ilişkin olarak ise dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.