Danıştay 12. Daire E.2022/4711 K.2025/4697

Dava konusu istem: Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, Katin Dinlenme Tesisleri Mescidinde imam hatip olarak görev yapan davacının, ... tarihleri arasında dört gün, ... tarihleri arasında iki gün, ... tarihleri arasında dokuz gün olmak üzere toplam on beş gün görevine gitmediğinden bahisle, 657 Devlet Memurları Kanunu'nun 94. maddesi uyarınca görevinden çekilmiş sayılmasına ilişkin ... tarih ve E-... sayılı işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; bir memurun çekilme isteğinde bulunmuş sayılabilmesi için, göreve gelmeme halinin kesintisiz ve mazeretsiz on gün devam etmesi gerektiği dikkate alındığında, ... tarihleri arasında dört gün, ... tarihleri arasında iki gün göreve gelmeme durumunun bu kapsamda değerlendirilemeyeceği, ayrıca davacının dava konusu işleme esas alınan tarih aralığında sağlık mazeretinin bulunduğu görüldüğünden, anılan hususlar yönünden bir inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken, bu doğrultuda hiçbir değerlendirme yapılmayarak davacının,

kesintisiz ve mazeretsiz on gün görevine gitmediğinden bahisle, memuriyetten çekilmiş sayılarak görevine son verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle iptaline, davacının özlük ve parasal hak isteminin kabulüne, işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının hak ediş tarihinden ödeme tarihine kadar işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, dava konusu işleme esas alınan tarihlerde göreve gitmediğinin bilgi, belge ve tanık ifadeleri ile ortaya konulduğu, usule uygun olmayan hastalık raporlarına dayanılarak hastalık izni verilemeyeceği, dava konusu işlemin kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olduğu belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Temyize konu kararın, "işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının hak ediş tarihinden ödeme tarihine kadar işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" ilişkin kısmına gelince;

İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa, Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmış, madde gerekçesinde ise; temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarında düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı,

uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Öte yandan; yargılama hukukunun temel ilkelerinden biri olan "taleple bağlılık" ilkesi uyarınca, yargı mercilerinin, açılan davalarda davacının istemi ile bağlı olduğu, istemi genişletecek biçimde karar veremeyeceği tartışmasızdır.

Dosyanın incelenmesinden; dava dilekçesinde faiz isteminde bulunulmadığı halde, Bölge İdare Mahkemesince, davacının yoksun kaldığı parasal haklarının hak ediş tarihinden ödeme tarihine kadar işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verildiği anlaşılmakta olup, davacının talebi aşılarak faize hükmedilmesinde usul kurallarına uygunluk bulunmamaktadır.

Ancak, bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, kararın hüküm fıkrasında yer alan ''...işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının hak ediş tarihinden ödeme tarihine kadar işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" ibaresinin, "işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının davacıya ödenmesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.