Danıştay 12. Daire E.2022/5011 K.2025/3197

Dava konusu istem: İstanbul ili, Kara Kuvvetleri Komutanlığı 23. Komando Tugay Komutanlığında piyade uzman çavuş olarak görev yapan davacının, zimmetsiz havalı tüfekle tedbirsiz ve dikkatsiz şekilde P.Uzm.Çvş. S.D.'nin yaralanmasına sebebiyet verdiğinden bahisle 3269 sayılı Uzman Erbaş Kanun'u ve Kara Kuvvetleri Uzman Erbaş Genelgesi'nin 38. maddesinin beşinci fıkrasının (c) bendi uyarınca sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının hakediş tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...

K:... sayılı kararıyla; davacı tarafından kimin olduğunu bilmediği ve yaşam alanında bulduğu zimmetsiz havalı bir tüfekle üs bölgesi içindeki başıboş köpeğin korkup kaçması için ateş etmesi üzerine o bölgede bulunmakta olan meslektaşının yaralanmasına bir şekilde sebebiyet vermesi ve olayla ilgili amirlerine geç bilgi vermesi eylemlerinin karşılığı olarak disiplin cezasıyla cezalandırılması mümkün ise de, davacının başıboş köpeğin korkutup alandan uzaklaşması amacıyla ateş açması sonucunda hafif bir şekilde yaralanan meslektaşının yaralanmasında kastı olmadığının soruşturma kapsamındaki bilgi ve belgelerle sarih olması,

nitekim meslektaşının davacıdan şikayetçi olmadığı ve aralarında husumet/olumsuz olay yaşanmadığının da Ekim/2021 tarihli idari tahkikat raporunda belirtilmesi hususları ile söz konusu münferit olayın özelliği ve oluş biçimi ile ölçülülük ve hakkaniyet ilkeleri de dikkate alındığında, davacının aktarılan eylemlerinin Uzman Erbaş Yönetmeliği'nin kendisinden istifade edilememe hallerini düzenleyen 13. madde hükümleri kapsamına girmediğinden,

davacının sözleşmesinin feshedilmesine dair işlemde hukuka uyarlılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının hak ediş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının askerlik meslek değerlerini sergilemede arzu edilen yeterliliğe ulaşamadığı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Bir idari işlem veya eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru varsa başvuru tarihinin, başvuru yoksa davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği hususu, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.

Bu durumda, İdare Mahkemesince, dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarına uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak dava tarihi esas alınması gerekirken, "davacının yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının hak ediş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulmasında, hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de; bu yanlışlık 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan;

söz konusu kararın, "davacının yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ve özlük haklarının iadesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.