Danıştay 12. Daire E.2023/2462 K.2025/4053

Dava konusu istem: Avrupa Birliği Genel Müdürlüğünde dış ticaret uzmanı olarak görev yapan davacının, hakkında yürütülen disiplin soruşturması sonucunda 6 iş günü göreve gelmediğinden bahisle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (D) bendinin (b) alt bendi uyarınca kademe ilerlemesinin durdurulması cezası ile cezalandırılması gerekmekte ise de, daha önce aynı eylemden dolayı yine aynı Kanun hükmü gereğince kademe ilerlemesinin durdurulması cezası ile cezalandırıldığından,

tekerrür hükümleri de uygulanmak suretiyle Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ticaret Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun... tarih ve ... sayılı kararının iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; davacının eyleminin karşılığı olarak kademe ilerlemesinin durdurulması cezası ile cezalandırılması gerektiği görülmekle birlikte, öğrenim durumu nedeniyle yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunması ve bu eyleminin 23-28/07/2014 tarihlerinde ... Ticaret Ataşeliğindeki görevinin başında olmaması eyleminin tekerrürü niteliğinde olduğu anlaşılmakla, 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca görevine son verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davacının görevi başında bulunmadığı ileri sürülen her güne ilişkin tespit yapılıp, ayrı ayrı tutanağa bağlanmadığı, 01-04/08/2016 tarihlerine ilişkin olarak tek bir tutanak tutulduğu, yine göreve gelmediği ileri sürülen 05-08/08/2016 tarihleri içinde tek bir tutanak tutulduğu;

öte yandan, davacı tarafından, 09/08/2016 tarihli beyanında, yurt dışı görevden merkeze döndüğü 2015 yılından bu yana kendisine bir görev, çalışabileceği bir oda verilmediğini, bu süre zarfında Bakanlığa gelse dahi her gün 09:00-18:00 arasında mesaide bulunmasının imkansız olduğunu (odasının bulunmaması vs.) ailevi nedenlerle görev yerinde bulunmadığını; ancak, mesaiye düzenli olarak geldiğini, yine 12/08/2016 tarihli beyanında, ailevi sağlık nedeniyle görev yerinde bulunamadığını, ama mesaiye düzenli olarak geldiğini ifade ettiği, bu durumda, davacının ileri sürdüğü iddialar karşısında, göreve gelmediğine ilişkin olarak,

her gün için ayrı ayrı tutanak tutulmaksızın; davacının, hakkında işlem tesis edilen günlerde göreve gelmediğinin her türlü tartışmadan uzak bir şekilde ortaya konulamaması karşısında, davacının hakkında tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 657 sayılı Kanun'un 125. maddesi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının tahakkuk tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine, özlük haklarının iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyize konu kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.

Bir idari işlem veya eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru varsa başvuru tarihinin, başvuru yoksa davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği hususu, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.

Bu durumda, Bölge İdare Mahkemesince, dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarına uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak dava tarihi esas alınması gerekirken, "yoksun kaldığı parasal haklarının tahakkuk tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulmasında, hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de; bu yanlışlık 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan;

söz konusu kararın, "işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden (27/11/2020) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine ve özlük haklarının iadesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.