Danıştay 12. Daire E.2023/2599 K.2024/4962

Dava konusu istem: Kırıkkale Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 94. maddesi uyarınca memuriyetten çekilmiş sayılmasına ilişkin işlemin iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal hakların ödenmesine karar verilmesi yolundaki mahkeme kararı nedeniyle göreve başlatılması ve görevine son verildiği tarihten itibaren yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğünün ...tarihli ve ... sayılı işleminin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine karar verilmesi istemi ile

açılan davada; dava konusu işlemin, davacının 28/01/2007-02/03/2007 dönemine ilişkin parasal haklarının tazmini isteminin reddine ilişkin kısmının iptaline, davacının tekrar göreve başlatılma isteminin reddine ilişkin kısmı ile 02/03/2007 tarihinden sonraki döneme ilişkin parasal haklarının tazmini isteminin reddine ilişkin kısmına yönelik davanın reddine, davacının yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesine karar verilmesi isteminin ise 28/01/2007-02/03/2007 dönemine ilişkin kısmının kabulüne, 02/03/2007 tarihinden sonraki döneme ilişkin kısmının ise reddine, davacının 28/01/2007- 02/03/2007 döneminde yoksun kaldığı parasal haklarının,

davalı idareye başvuru tarihi olan 06/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine ilişkin ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın 2577 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesine karar verilerek kaldırılması suretiyle yeniden bir karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince; mevzuat hükümlerinin dosya içeriği ile birlikte değerlendirilmesinden; davacı tarafından her ne kadar; açıkca hukuka aykırılık taleplerinin incelenmediği, avukatını azletmesine rağmen, ret kararının avukata tebliğ edildiği, lehe ve aleyhe olan Mahkeme kararlarının göz önüne alınmadığı ileri sürülerek yargılamanın yenilenmesine karar verilmesi gerektiği ileri sürülmekte ise de, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 53. maddesi kapsamında yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin tek tek sayılmak suretiyle gösterildiği,

davacının dava dilekçesinde yargılamanın yenilenmesine gerekçe olarak gösterdiği sebeplerin 2577 sayılı Kanun'un 53. maddesinde bentler halinde sayılan hallerin hiçbirisinin kapsamına girmediği ve davacının isteminin yargılamanın yenilenmesi sebepleri kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdare Mahkemesinin kesinleşen kararında açıkça hukuka aykırılık taleplerinin incelenmediği, avukatını azletmesine rağmen, ret kararının avukata tebliğ edildiği, lehe ve aleyhe olan olan mahkeme kararlarının göz önüne alınmadığı, bu sebeple yargılamanın yenilenmesi gerektiği belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Daha önceki savunmalarını tekrarla usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği belirtilerek, temyiz istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararlara Karşı Başvuru Yolları" başlıklı Üçüncü Bölümünde yer alan "Yargılamanın yenilenmesi" başlıklı 53. maddenin birinci fıkrasında; "Danıştay ile bölge idare, idare ve vergi mahkemelerinden verilen kararlar hakkında, aşağıda yazılı sebepler dolayısıyla yargılamanın yenilenmesi istenebilir." kuralına yer verilmiş, "Yargılamanın yenilenmesi usulü" başlıklı 55. maddenin ikinci fıkrasında, "Karşı tarafın savunması alındıktan sonra istekler incelenir ve kanunda yazılı sebepler varsa davaya yeniden bakılarak karar verilir." kuralı, üçüncü fıkrasında da," Yargılamanın yenilenmesi (…) istemleri, kanunda yazılı sebeplere dayanmıyor ise, istemin reddine karar verilir." kuralı yer almaktadır.

Yargılamanın yenilenmesi müessesesi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Kararlara Karşı Başvuru Yolları" başlıklı Üçüncü Bölümünde düzenlenmiş olan ve kesinleşmiş hükmün, yine hükmü veren Mahkeme tarafından ortadan kaldırılmasına ve uyuşmazlığın esasının tekrar incelenmesine imkân tanıyan bir kanun yoludur.

Anılan Kanun'da bu kurum, bir dava olarak nitelendirilmemiş, bahsedildiği gibi, kesinleşmiş olan mahkeme kararlarının, Kanun'da sayılan şartlar gerçekleştiği zaman yeniden incelenmesine imkan tanıyan bir "olağanüstü kanun yolu" olarak düzenlenmiştir. Yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine Mahkemece öncelikle yeni bir yargılamaya gidilip gidilemeyeceğine dair bir inceleme/değerlendirme yapılarak ilgili uyuşmazlığın yeniden dava konusu edilebilmesine ilişkin koşulların varlığı veya yokluğu tespit edilmektedir.

Dolayısıyla, kesinleşmiş kararlara karşı bir başvuru yolu olan yargılamanın yenilenmesi başvurusu yeni bir dava olmayıp, başvuruya konu edilen kararın verildiği yargılamanın devamı niteliğindedir. Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi halinde başvuruya konu edilen kararın kesin hüküm niteliği devam etmektedir. Kesin hüküm niteliğindeki kararın değişmesi, bu istemin kabulü ile dava dosyasının yeniden ele alınıp uyuşmazlık hakkında eski karar kaldırılarak yeni bir karar verilmesi halinde mümkündür.

Bu kapsamda, Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunan tarafça ileri sürülen sebepler yerinde bulunmayarak istemin reddedilmesi nedeniyle yeni bir yargılama sürecinin başlamasına gerek görülmediğinden, bir başka deyişle, bu aşamaya kadar olan süreç eski yargılamanın devamı niteliğinde olduğundan, karşı taraf lehine vekalet ücreti takdirine gerek bulunmamaktadır. Kanun hükmü gereği süresinde savunma sunulmuş olması da bu durumu değiştirmemektedir.

Bu duruma göre, idarî yargı yerince, koşulları oluşmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmesi halinde, vekil ile temsil edilen ve dosyaya süresinde savunma sunan taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmeyeceği sonucuna varılmaktadır.

Bu itibarla, temyize konu kararının hüküm fıkrasında yer alan "... kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.362,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesi" yolundaki ibarenin, "davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle, İdare Mahkemesi kararının vekalet ücretine ilişkin kısmının düzeltilerek onanması gerektiği görüşüyle, bu kısım yönünden karara katılmıyorum.