Danıştay 12. Daire E.2023/4601 K.2024/1750

Dava konusu istem: İller Bankası İzmir Bölge Müdürlüğünde teknik uzman olarak görev yapan davacı tarafından, İller Bankası İnsan Kaynakları Yönetmeliği'nin 71. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin (7) nolu alt bendi uyarınca "işten çıkarma cezası" ile cezalandırılmasına ilişkin İller Bankası Anonim Şirketi Yüksek Disiplin Kurulunun ... tarih ve...sayılı kararının iptali ile bu işlem sebebiyle yoksun kaldığı parasal haklarının hak ediş tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:...İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla. İller Bankasının 6107 sayılı Kanun dışında Bankacılık Kanunu ve Türk Ticaret Kanunu hükümleri çerçevesinde özel hukuka tabi ve özel işletmecilik esaslarına dayanarak faaliyet gösteren, anonim şirket statüsünde bir tüzel kişilik olduğu,

İller Bankasının yürüttüğü faaliyetin Anayasa'nın 128. maddesi kapsamında genel idare esaslarına göre yürütülmesi gereken asli ve sürekli görevlerden sayılamayacağı, Banka personelinin Anayasa'nın anılan maddesi kapsamında memur ya da diğer kamu görevlisi olarak değerlendirilemeyeceği, 6107 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten çok önce anılan Bankada göreve başlamakla birlikte, 6107 sayılı Kanun'un Geçici 4. maddesinden istifade ile önceki statüsünden feragatla bu Kanun'a tabi olarak "sözleşmeli statüde" görev yapmak üzere sözleşme imzalayan davacının,

bu tarihten itibaren yeni mevzuat hükümlerine tabi statüde görev yapmasının doğal olduğu, anılan Kanun'un 11. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca çıkartılan "İller Bankası Anonim Şirketi İnsan Kaynakları Yönetmeliği"nin ilgili hükümleri uyarınca Bankada "sözleşmeli" statüde görev yapan davacının işten çıkarılmasına ilişkin işlemin bir idari tasarruf olarak kabulünün mümkün bulunmadığı ve bu işleme karşı açılan davanın görüm ve çözümünün adli yargının görevine girdiği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ...İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İller Bankası Anonim Şirketi İnsan Kaynakları Yönetmeliği'nin 89. maddesinde, işten çıkarma cezalarına karşı idari yargı yoluna başvurulabileceğinin düzenlendiği, yerel mahkeme kararı ile davacının mahkemeye erişim hakkına ölçüsüz bir kısıtlama getirildiği, mahkemece adli yargı yerinin görevli olduğunun kabul edilmesinin davacının Anayasa'nın 36. ve Avrupa İnsan hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesindeki mahkemeye erişim hakkına açıkça müdahale olduğu, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 24/11/2016 tarih ve E:2014/4005, K:2016/3115 sayılı kararında belirtildiği üzere davaya bakmakla görevli yargı kolunun idari yargı olduğu,

İdare Mahkemesi kararında yer verilen Uyuşmazlık Mahkemesi kararının uyuşmazlık konusu olayla ilgisinin bulunmadığı belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Usul ve yasaya uygun kararın onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.